Turin Brakes - Dark On Fire
Jullie waren het een paar weken terug nogal met me oneens toen ik opschreef dat ik Tourist niet geweldig vond. Ik heb zo'n voorgevoel dat over het volgende nog meer mensen gaan vallen. Ik ben namelijk best een liefhebber van veel klassieke Britse galm-britpop. Guillemots. Doves. Mansun. Delays. Travis. Elbow. Maar met de Turin Brakes had ik tot nu toe helemaal niks. Regelmatig hoorde ik een single voorbijkomen op Kink FM en dacht ik bij mezelf: ammehoela, daar heb je hun weer. Wéér zo'n melancholisch zeiknummer. Successingle "Pain Killer" uit 2003 dito. Sorry Merie. Sorry Stefan. Toch heb ik wat tijd uitgetrokken voor de Turin Brakes' vierde plaat Dark on Fire, die de fans zeker weer hoog zullen waarderen. Ik denk dat ik weet wat mijn probleem is. De karakteristieke, klagerige stem van Olly Knights en de weemoed die de liedjes uitstralen hebben hetzelfde manco als bijvoorbeeld Suede: om middenin te vallen, direct na een willekeurige indie-hit, in een random playlist of op de radio is het gewoon niet fijn. Ga je daarentegen echt even lekker zitten voor een album van de Turin Brakes, dan vind je hun sound juist erg mooi en raak je ook al gauw aan Knights' stem verslaafd. Al gauw vond ik Dark on Fire dan ook eigenlijk best een lekkere herfstplaat. Waarschijnlijk komt dat ook omdat het oorspronkelijke duo achter Turin Brakes zich voor deze plaat een rijp Starsailor-achtig bandgeluid heeft aangemeten. Goede ontwikkeling! Wat ik echter mis op dit album is spanning. Nergens krijg ik zin om mee te neuriën. Het zou eenvoudig zijn, maar ik voel me niet geroepen. Kortom, de liedjes zijn best mooi en gevoelig, maar niet betoverend genoeg. Da's echt jammer. Ik zet Lost Souls maar weer eens op...


File: Turin Brakes - Dark on Fire
File Under: Typische albumgroep zet weg fraai voort, nu met bandgeluid
File Audio: [ MySpace][Bandsite]
File Video: [Stalker][Making of Dark on Fire]
Vet! Ik word genoemd in een recensie :). Ik vind deze plaat juist niet zo gevoelig en mooi. Er staan een paar mooie nummers op maar de rest is allemaal best wel groots en rockt. Misschien noem jij mijn gevoeligheid wel betovering en in dat geval ben ik het wel met je eens :).
En de stem van Olly, daar moet je wel van houden ja. Maar Painkiller een zeiknummer... Tss :P.
Tja, ik ben niet zo thuis in het oeuvre als jij :) Toch was ik echt positief verrast door pakweg "Something In My Eye" en "Other side", en rocken doen die bepaald niet. Ik kan nog niet doorzien of zwelgen een trucje is van de Turin Brakes, maar mooi is het wel.
Ach zo ging het bij mij ook... Eerst vond ik een liedje mooi, toen twee, toen drie en toen ineens het hele eerste album en 6 jaar later ... Ach.. Laten we daar maar niet te diep op ingaan :).