Laïs - The Ladies' Second Song

Om de één of andere reden stuurt hoofdredacteur Storm tegenwoordig veel folk-achtige muziek-cd's naar mij toe. Het is maar de vraag of ik en de lezer daar blij mee moeten zijn. Nu kraak ik mijn eigen smaak uiteraard niet af, maar het kwartje is bij mij bij de drie dames van het Belgische Laïs nooit gevallen. En wie zit er tenslotte te wachten op een negatieve vooringenomen recensie? Eigenlijk had ik de cd dan ook weer retour moeten sturen, maar ik besloot om The Ladies' Second Song, afgeleid van een gedicht van W.B. Yeats, toch maar eens te draaien. Waar ik folk met popinvloeden verwachtte was er toch meer dan dat. De nummers zijn vooral erg afwisselend in stijl en worden bovendien in meerdere talen gezongen. Een enkel nummer is wat saai ("Tumbling") door de beperkte muzikale begeleiding, maar verder is het opzwepend (de titelsong waarmee geopend wordt en "Ni Vandaag"), Zita Swoon-achtig en soms zelfs psychedelisch in "Leda and the Swan" en "Joskesong", jazzy in "The Wild Swans at Coole", depri in "Serenade Portugaise" en het wilde westen komt voorbij in "Witte Bij". The Ladies' Second Song moet echter wel gedraaid worden met de volumeknop op een redelijk niveau. Als achtergrondmuziek verdwijnen prachtige muzikale details en komen vooral de stemmen van de drie dames naar voren brengen. Door de voorspelbaarheid en de weinige onderlinge stemverschillen vind ik die nou net wat minder aan Laïs, maar het blijft hun boegbeeld. De muzikanten waaronder grote namen in de alternatieve Antwerpse muziekscène als Bjorn Erikkson (Zita Swoon) en Elko Blijweet (Dead Man Ray) maken dit echter helemaal goed. Mijn besluit om de cd niet meteen retour te zenden was dus een goede en dank ik Storm bij deze voor zijn goede muzikale inschatting.

Helaas, de nieuwste van Lais is drie keer niks, integenstelling tot de voorgaande cd's. Deze cd is alleen te gebruiken als onderzetter van je biertje.

Volgens mij heb je het over een andere cd.

Vanavond (21 oktober 2007) naar het concert van Lais in Utrecht (Tivoli) geweest. Wat een slecht concert. Nu had ik de nieuwe cd al gehoord en die is beduidend minder interessant dan de voorgaande cd's; live is e.e.a. nog slechter te pruimen. Daar waar voorheen de stemmen van de dames een mooi geheel vormden werd het in combinatie van de begeleidende muziek lelijk. Ik had mijn zinnen nog gezet op de nummers van de voorgaande cd's maar die werd met eenzelfde sausje als de nieuwe cd overgoten. Marie Madeleine werd compleet verkracht; gelukkig dus wel door de dames zelf.
Nee: met het oude Lais heeft Lais anno 2007 niets meer van doen. Wat rest is de herinnering....

Zeg er het uwe van...