Circle / Steel Mammoth

Sinds Prospekt, mijn eerste overdonderende kennismaking met het Finse mallotengezelschap van Circle, doe ik mijn uiterste best om al hun releases bij te houden, maar er is gewoon geen beginnen aan. Zojuist is Rakennus verschenen en die noemen ze zelf meesmuilend 'approximately the seventh full length Circle release this year'. Dat zegt wel genoeg dunkt me. Het zal je dan ook niet verbazen dat ik er nog nooit aan toegekomen ben om vanaf Prospekt af te dalen in Circle's geschiedenis tot hun debuut Meronia uit 1994. Gelukkig maar, want die cd, oorspronkelijk verschenen op Bad Vugum, blijkt al jaren niet meer te koop te zijn. Circle heeft echter al geruime tijd met Ektro een eigen label tot zijn beschikking en tussen hun normale releases door brengen ze nu Meronia opnieuw uit. En dat doen ze nu dus ook. Hoera! Meronia laat horen dat Circle altijd al een beetje gek in de koppe was. De bron van veel van de releases die na dit debuut verschenen zijn wordt blootgelegd. Van maniakaal repeterende riffs tot ambient pianowerk met zwaar aangezette strijkers, het hele spectrum komt langs op deze eerste cd van de grondleggers van de New Wave Of Finnish Heavy Metal. In retrospectief toch wel een opzienbarende cd.

Een ander debuut dat ongeveer tegelijkertijd op Ektro verschijnt is Atomic Mountain. Het is de eerste worp van het Finse Steel Mammoth. De leden luisteren naar de illustere namen Juicyifer, Rema 700 000, Garfield Steel en Warbus. Je zult begrijpen dat er zelfs in Finland geen ouders naast de wieg stonden die hun kinderen zo noemden. Achter de naam Juicyifer gaat - niet geheel onvoorspelbaar natuurlijk - een lid van Circle schuil: Jussi Lehtisalo. Dat is zelfs de grote baas bij Circle. Aan die 'approximately the seventh full length Circle release this year' had hij klaarblijkelijk nog niet genoeg. Het ei dat hij legt met Atomic Mountain komt ui een stonerrock kip in een koude poolnacht die terugverlangt naar de jaren zeventig toen eieren nog eieren waren. De cd wordt gebracht onder het motto "One For All and All For One" en gezien de dwaze foto's in het boekje en de ridicule titels van de nummers (o.a. "Nuclear Barbarians", "Metal Infant", "Riders of Death" en "Heart of Bone" ligt het niet meer dan voor de hand deze release toch met een korreltje zout te nemen. Al hoor je natuurlijk wel donders goed dat deze man bulkt van het talent.

Zeg er het uwe van...