Fauxliage - Fauxliage

Grappig hoe twee acts waar je an sich weinig mee had kunnen versmelten tot iets waar je geen genoeg van kunt krijgen. "Kiss Me" van Sixpence None The Richer vond ik op zich wel een aardig nummer, maar ik heb niet bepaald wakker gelegen van het feit dat deze band in 2004 uit elkaar ging. En Delerium, daar vond ik ook maar weinig aan. Hun samenwerking met Sarah McLachlan in "Silence" ging nog, maar hun andere hitsingles deden me weinig. Nu is er echter een nieuwe band opgestaan die luistert naar de naam Fauxliage - wie een idee heeft hoe je dat uitspreekt, ik hoor het graag - waarin voormalig Sixpence-zangeres Leigh Nash en Bill Leeb en Fhys Fulber van Delerium hun krachten bundelen. En hun debuut-cd is er een om je vingers bij af te likken. Tenminste, als je net zoals ik ooit verkikkerd was op de Love In The Time Of Science-cd die Emiliana Torrini maakte met Tears For Fears-frontman Roland Orzabal of Anja Garbarek's Briefly Shaking. Net als bij Garbarek en Torrini leent de kristalheldere stem van Nash zich uitstekend voor dit soort triphop-achtige muziek. Fauxliage is wel wat meer mellow en ambient-georiënteerd, maar dat maakt Fauxliage niets minder dan een aanrader van jewelste. Het enige dat van mij niet nodig was geweest is het toevoegen van twee remixen van "Rafe". Da's leuk als aanvulling op een single, maar de uptempo Gabin-remix en dubby remix van Pacha hebben op mij niet de betoverende uitwerking die de negen originele tracks wel degelijk hebben.

Volgens mij spreek je het zo uit: foh"li"age. Heb net de spelert zitten luisteren en het klinkt leuk. Binnenkort maar eens meer van zoeken.

Zeg er het uwe van...