Hampton Court - Psychedelic Comedy

Toen Frank Zappa zijn album Ruben & The Jets uitbracht, was het idee om een doowop-pastiche te maken. Maar zijn liefde voor het genre was zo groot, dat het eigenlijk mislukte. Het werd geen grappige uitwerking van doowop-cliché's, maar een goede en vooral liefdevolle plaat in het genre. Iets dergelijks is er aan de hand met Psychedelic Comedy van Hampton Court (eigenlijk een project van de Britse 60's-fanaten en Syd Barrett-fans Alice's Orb). Alle cliché's die er aan psychedelica uit de jaren '60 kleven werden bij elkaar geveegd en met een vette knipoog en de tong ferm in de wang op deze plaat verzameld. Onbegrijpelijke teksten, lachwekkende achtergrondzang, fuzzgitaren en zelfs loungy exotica-klanken en (namaak) radioreclame's vormen samen deze Psychedelic Comedy. Maar het idee is mislukt. Tenminste als grap of satire. Want de liefde voor dit tijdperk en de lol van het samenstellen van deze cd is te groot om alle spaced-out ideeën te fileren. Zodat we nu een fijn neo-sixties plaatje hebben vol knipogen naar Beatles ("Crispian Crisp"), Kinks ("Ladbroke Grove") en oude Pink Floyd ("Crispian's Dream pt. 2"). Overigens komen ook The Mothers of Invention regelmatig om de hoek kijken ("Alexander the Great").

Zeg er het uwe van...