Portugal. The Man - Church Mouth

Soms het ik het gevoel dat ik, hier op de grens van Midden- en Noord-Limburg, overal ver vanaf woon. Voor mijn werk moet ik gemiddeld eenmaal in de maand in de Randstad zijn en dan moet ik meestal erg vroeg met de trein vertrekken. Dat vind ik dan een hele reis. Het bezoeken van concerten, 's avonds en vaak door de week, gebeurt dus zelden. Hier in de omgeving is er maar een paar maal per jaar een popconcert en hier treden vrijwel nooit bands op die ik graag wil zien. Maar wat is ver? We kunnen hier alles binnen een paar uur bereiken en dat is eigenlijk niets. Stel je eens voor dat je in Wasilla, Alaska woont. Een stadje met zo'n 5500 inwoners en daar zal dus niet veel te doen zijn. De grootste stad in de buurt is Anchorage, dat is maar drie kwartier met de auto. Seattle is ook 'vlakbij', tenminste voor Noord-Amerikaanse begrippen. Het is maar 3750 kilometer en dat moet je in twee dagen toch makkelijk kunnen rijden. Het is dan ook een hele verrassing dat er zo'n prima muziek uit dat kleine stadje komt. Verantwoordelijk voor die mooie muziek is Portugal. The Man , een trio dat zojuist Church Mouth , hun tweede album heeft uitgebracht. Hun vorige cd noemde ik raadselachtig en dat is de muziek op deze cd een stuk minder. De teksten zijn vaak wel wat cryptisch en gelukkig kun je zowel de teksten als een korte uitleg van elke song vinden op de website van Portugal. The Man . Deze band vertelt interessante verhalen en de muziek die ze daarbij maken vind ik net zo interessant. In een song als "Bellies Are Full" hoor je invloeden van T.Rex en "Children" klinkt weer behoorlijk als Led Zeppelin, maar je hoort soms ook The White Stripes en Jeff Buckley. "My Mind" is het meest intrigerende nummer en samen met de titelsong ook wel het mooiste nummer van deze cd die absoluut een plaatsje op mijn jaarlijstje zal krijgen. Goede muziek hoeft niet uit een wereldstad te komen, dat is duidelijk.

Zeg er het uwe van...