Sunset Rubdown - Random Spirit Lover

Wat zou je baas ervan zeggen als je ook nog eens in dienst zou treden bij twee of drie concurrenten die vrijwel hetzelfde product maken? Waarschijnlijk zou hij dat niet zo leuk vinden. Je moet dan zowel je tijd als je aandacht verdelen over de verschillende werkgevers. Het ergste is misschien nog wel dat het heel goed mogelijk is dat je een goed idee hebt en daarmee naar een van die andere bedrijven gaat. Ik denk dat zo'n situatie niet erg gezond is en dat er snel een einde aan gemaakt zou worden. Toch is dit in de muziek meestal helemaal geen probleem. Neem nou Spencer Krug. Deze Canadees speelt in drie bands: Wolf Parade, Swan Lake en Sunset Rubdown. Deze laatste band heeft nu zijn derde album Random Spirit Lover uitgebracht. De eerste cd was nog een solo-project van Krug, maar Sunset Rubdown schijnt nu een echte band te zijn. Schijnt, want in het inlegboekje bij de cd staat `Sunset Rubdown is, on this record, Jordan Robson Cramer, Michael Doerksen, Camilla Wynne Ingr en Spencer Krug.' Als je deze cd beluistert valt direct op dat Krug heel veel fantasie heeft en dat komt natuurlijk goed uit als je die fantasie over drie bands moet verdelen. De muziek van deze band lijkt iets meer experimenteel te zijn als die van beide andere bands. Toch zou ik niet durven te zweren dat ik de drie bands in een blinde luistertest uit elkaar zou kunnen houden. Dat komt natuurlijk deels door de herkenbare stem van Krug, maar ik hoor bij alledrie de bands af en toe vergelijkbaar gitaarspel en ook de achtergrondzang klinkt vaak hetzelfde. Op "Up on Your Leopard,..." hoor je een soort gitaar-draaiorgelgeluid en dat ken ik ook al van enkele songs van Swan Lake. Laten we het er gewoon op houden dat Spencer Krug fantastische (in de betekenis van `wonderlijke') muziek maakt en dat het daarbij nauwelijks uitmaakt met welke band hij dat doet. In het bedrijfsleven zou dat al snel tot een fusie leiden.

Zeg er het uwe van...