The Wombats - A Guide To Love, Loss & Desperation

Hehe, daar is-ie dan. De eerste volwaardige Nederlandse release van The Wombats. Hopelijk heeft u geen geld uitgegeven aan de EP, en gewoon netjes gewacht op A Guide To Love, Loss & Desperation. Nu krijgt u namelijk veel meer waar voor uw geld. Inhoudelijk valt er weinig toe te voegen aan de vorige recensie. The Wombats zijn nog steeds de band van de aanstekelijke, vrolijke en uiterst dansbare songs. En The Wombats moeten het nog steeds vooral van de liveshows hebben in plaats van het gerammel, gestuiter en ge-woeoeoeoeoe op plaat. Alleen krijgt u nu meer van dit alles. Jammer is wel dat "Caravan In Wales" en "Sunday T.V.", die wel op de Japanse release stonden, hier de eindstreep niet gehaald hebben. A Guide To Love, Loss & Desperation is niet het beste Britpop-debuut van dit jaar (die titel is wat mij betreft voorbehouden aan The Enemy), maar wel een van de leukste. Beter dan de Pigeon Detectives, origineler dan The Maccabees en bijna net zo grappig als Art Brut. En met een setje sterke singles ("Kill The Director" en "Let's Dance To Joy Division") en potenti�le singles ("Backfire At The Disco" en "Lost In The Post") zou 2008 zomaar eens de doorbraak voor The Wombats kunnen betekenen. Alleen die bandnaam h�. Want de muziek van The Wombats past natuurlijk voor geen meter bij het rustige dier waaraan de band zijn naam ontleent. The Kangaroos, anyone?

Een klein feestje, deze cd, en Let's Dance To Joy Division is natuurlijk één van de meest aanstekelijke singles van dit jaar.

Samen met Kill the Director natuurlijk!

(This is no, Bridget Jones..) :)

Beter dan Pigeon Detectives? mwoa.... ook leuk, dat zeker!

Britpop? Asatang Onapig, dat is pas britpop!!!

Zeker, en Het IJsselduo ook.

Zeg er het uwe van...