A Wilhelm Scream - Career Suicide

Volgens veel van mijn zeer gewaardeerde collega-schrijvers was 2007 een uitstekend muziekjaar. Ik denk daar anders over. Nauwelijks een verrassend debuut, geen bands die echt iets nieuws probeerden en geen radicale koerswijzigingen. Het zijn dan ook vooral veel aardige tweede (Editors), derde (Silverstein) of vierde (Coheed And Cambria) platen die mijn jaarlijstje vormen. Bovenaan staat Career Suicide, ook alweer het vierde album van A Wilhelm Scream. En dat is eigenlijk pure armoede. Zeker, dit een goede plaat - sterker nog de beste plaat van 2007 -, maar wel eentje die in de lijn van voorganger Ruiner ligt. A Wilhelm Scream is zo'n beetje de enige hardcore/punkband met een uniek eigen geluid. Dat komt vooral door die typische gitaarloopjes van Trevor Reily. De snelle riffs, agressieve drumpartijen en de rauwe stem van Nuno Pereira maken de sound compleet. Vanaf opener "I Wipe My Ass With Showbizz" tot afsluiter "We Built This City" is het tempo moordend hoog. En zo hoort het ook! Geen bullshit, geen ballad, geen gezeik. Het briljante "Jaws 3, People 0" laat goed horen waarom A Wilhelm Scream één van de beste melodieuze hardcorebands is: geweldig gitaarwerk, inventieve melodie en heerlijke tekst: 'Get the fuck fuck fuck fuck fuck, out of here'. De energie die van Career Suicide afspat is ongeëvenaard. De band doet het allemaal zonder de structuur uit het oog te verliezen, de plaat luistert daardoor weg als een tierelier. En ach, dat 'ie dan een beetje op voorganger Ruiner lijkt doet niet ter zake. En nu heel snel terug naar Europa komen, 'You son of a bitch!'

Zeg er het uwe van...