Asobi Seksu - Asobi Seksu

Net als Loney, Dear heeft Asobi Seksu dit jaar een internationale inhaalslag gemaakt. One Little Indian verzorgde de wereldwijde uitgave van hun uitstekende tweede plaat Citrus en komt nu (na gebleken succes?) met het titelloze debuut van de band, dat oorspronkelijk uit 2004 stamt. Grote verschillen zijn er niet. Ook hier speelt de groep noisepop, met stevige post-rock-passages. Zelf noemen ze het dream pop universelle en dat sluit leuk aan bij de zuchtmeisjesstem van Yuki. Vergeleken met Citrus is het geluid wat kleinschaliger. Geen grote gebaren in breed uitwaaiende gitaarpartijen, maar juist schattige, bijna warme distortion uit kleine versterkers, luister maar 'ns naar "Sooner". De liedjes zijn wat korter, met bijvoorbeeld twee matige hoekige deuntjes met teksten in 't Japans. Gitarist James Hanna eist vocaal een prominentere rol op. Hij zingt vaker met Yuki mee en doet in drie nummers de hoofdvocalen. Deze tonen vooral aan dat hij ongetwijfeld is opgegroeid op een dieet van zijn New Yorkse stadsgenoten Sonic Youth. Het best geïntegreerd in het bandgeluid is "End At The Beginning", met een paar geweldige akkoordwisselingen en een door Yuki verzorgd outro, dat goed is voor een brede glimlach. Het probleem met Citrus was achteraf gezien de herspeelbaarheid. Het massieve brok geluid was aan de lange kant en bovendien kon ik me al snel geen uitschieters meer herinneren. Asobi Seksu is over de gehele linie minder, maar heeft "Stay": een heerlijk melancholisch duet, met een gitaarsolo zoals ik ze graag hoor. Heel langzaam en dan geleidelijk de volumeknop opendraaien.

Zeg er het uwe van...