Christian Kiefer and Jefferson Pitcher - To All Dead Sailors

Kiefer en Pitcher? Nooit van gehoord. Het blijken twee normaliter solo opererende muzikanten, die tezamen een prima conceptplaat hebben gemaakt. Over de zee, dat had u al geraden. Elke songtitel verwijst naar de blauwe plas of een van zijn (tijdelijke) bewoners. Het zijn natuurlijk ook golven die de plaat openen en sluiten. Daartussen spelen de mannen ambachtelijke folkliedjes, die voornamelijk op sfeer drijven. Enkel sfeer zijn de instrumentale, soms soundscape-achtige intermezzi: "The Engineer's Dream" klinkt zelfs als een boorplatform. Vaak wordt de kapitein aangeroepen, die in deze wereld God is. 'Save us all, I miss my wife!' Muzikaal gezien staat de plaat midden in de Amerikaanse indie-scene. Pitcher heeft vocaal wat weg van Will Johnson, die met zijn South San Gabriel een paar jaar terug ook een leuke conceptplaat, over een kat, maakte. Kiefer heeft een wat hogere stem, waarmee hij in "Astrolobe" een vrolijk fluitende versie van Iron & Wine neerzet. Ik hoop niet dat ik ze ook na kortstondige bestudering van het solo-werk alsnog door elkaar heb gehaald. We zullen maar zeggen dat ze elkaar goed aanvullen (en voelen). De hippe banjo wordt ter hand genomen in "Carpenters and Sailors", wat voor ons Nederlanders nog het meest als een ballade van Johan klinkt, met een vleugje Elliott Smith. Die laatste naam is ook weer onvermijdelijk in "Burial At Sea". Iets echt nieuws voegt het duo misschien niet toe aan de wereld der muziek, het spelpeil is dermate hoog dat To All Dead Sailors toch een kleine aanrader is.

Zeg er het uwe van...