Colbie Caillat / Amy MacDonald

Her en der wordt u wijs gemaakt dat de doorbraak van Colbie Caillat grotendeels te danken is aan het feit dat ze op MySpace ontelbare keren gedraaid is door haar vele vriendjes. Ik neem dat eerlijk gezegd met een korreltje zout. Ik denk dat het feit dat haar vader (executive producer van Coco) in een verleden meewerkte aan onder andere de roemruchte Fleetwood Mac lp's Rumours en Tusk veel meer deuren voor haar liet opengaan. Maar ja, MySpace is nog steeds het nieuwe hip, dus het verhaal komt goed uit. En, eerlijk is eerlijk, de single "Bubbly" is een heerlijk lichtvoetig liedje waarin Colbie klinkt als de perfecte mix van Jack Johnson en Norah Jones. De pest is alleen dat de rest van de liedjes ook zo klinkt. Goed, hier en daar een accentje R&B of een latin-feel, maar daar blijft het bij. Dat is natuurlijk best leuk als achtergrondmuziek op een zonnige lentemorgen. Maar toen ik intensief naar Coco ging zitten luisteren en het water met bakken uit de lucht viel, ging ik me er gruwelijk aan lopen ergeren. Het is me allemaal net even een tikkie te netjes. Dat betekent waarschijnlijk dat deze jongedame een hele grote gaat worden, want in Amerika en op stations als Sky Radio lusten ze hier wel pap van.

Nee, doe mij dan maar Amy MacDonald. Ook zij is nog piepjong (19), maar haar debuut cd This Is The Life is in ieder geval een stuk gevarieerder dan Coco. En alleen al door haar eigenaardige lichthese stem - als ik je wijsmaakte dat ze 35 was zou je het ook geloven - heeft deze Schotse bovendien veel meer een eigen smoel dan Caillat. Net als Caillat schreef ze alle liedjes voor haar debuutplaat zelf, maar ze had hier in tegenstelling tot Caillat geen 'assistent' bij nodig. Ze maakte van dit debuut zelfs min of meer een concept-cd. Alle liedjes hebben als thema de lusten en lasten van beroemdheden. Zo verwoordt ze in het opzwepende "Poison Prince" op simpele, maar doeltreffende wijze hoe ze over Pete Doherty denkt: 'Sing me songs you wrote before / I tell you this my poison prince / You'll soon be knockin' on heavens door.' Dat Pete het maar weet. Hier en daar denk ik wel eens een melodielijntje toch zeker ergens anders van te kennen, maar dat wil ik in het geval van Amy MacDonald wel door de vingers zien. Want deze dame zal als ze op deze voet doorgaat nog een grote mevrouw worden in de pop/rock-wereld en daar heeft ze gezien zinnen als 'Give me a festival and I'll be your Glastonbury star' uit "Let's Start A Band" zelf ook wel zin in.

Amy MacDonald is het bewijs dat niet elke jonge chick met een gitaar uit de UK per se goed is. Wtf, wat slecht.

Ik vind Amy helemaal niet slecht. Ik vind haar leuk. Toevallig.

@George: Ik ook! Duz! En wij zijn jonge vaders, dus hebben de waarheid in pacht. Toevallig!

ik vind dat ze goed kan zingen !

ja dat vind ik ook .
maar ze is ook mooi

Zeg er het uwe van...