Flip Kowlier

'Het ziet er uit als een prima festival. Ik had er eerder van gehoord, maar ik ben er nooit geweest. Ik zag leuke namen op de flyer staan, maar ook veel dat ik niet ken. Spinvis ken ik wel, en Dez Mona, dat is ook Vlaams. Oh, en die Vlaamse schrijfster, Annelies Verbeke. Ik heb haar boek op mijn nachtkastje liggen, maar ik heb het eerlijk gezegd nog niet gelezen. Ik ken sowieso eigenlijk niet echt zoveel nieuwe bands. Ik volg Vlaamse releases bijvoorbeeld ook niet echt. The Van Jets hebben nu wel een hitje op de radio dat ik heel goed vind, maar verder ben ik niet zo op de hoogte. Verder is deze locatie echt heel mooi. En ik merk vooral dat iedereen hier ontzettend vriendelijk is.'

Flip Kowlier en zijn band treden regelmatig op in Nederland. 'Er is wel een aardig verschil tussen Nederland en Vlaanderen. Hier in Nederland lijken veel zalen op elkaar. Ze hebben allemaal van die nette kleedkamers. Met van die kleine Marsjes. En nootjes, en van die witte broodjes. Dat heb je in Vlaanderen niet zo. Er wordt van het Nederlandse publiek vaak gezegd dat ze luidruchtig zijn. Dat ze tijdens je optreden luidkeels over hun buurman gaan vertellen en zo. Maar dat heb ik zelf niet vaak gemerkt. In West-Vlaanderen, waar ik vandaag kom, is het niet anders. Wel merk ik dat het Nederlandse publiek meer afwachtend is. Ik moet me meer bewijzen.'

Zoals gezegd is Flip Kowlier een man (van 31) met een hoop te doen. Hij maakt West-Vlaamse hiphop met 't Hof van Commerce, heeft onlangs gewerkt aan de soundtrack voor Brusselmans' boekverfilming van Ex Drummer, waar hij samen met Millionaire voor door het land trok, en vlak daarop is zijn derde album uitgekomen. Oh, en ondertussen is hij ook nog getrouwd. Leuk, dat trouwen, maar is Flip eigenlijk nog weleens thuis?
'Ach, eigenlijk ben ik juist best veel thuis, vind ik zelf. Momenteel ben ik wel druk met optreden, maar dat wisselt nogal. Nu doen we veel clubs, en in de zomer gaan we weer festivals doen. Muziek maken is nu eenmaal mijn werk, en onderdeel daarvan is dat ik vaak onderweg ben. Het is niet anders. Een voordeel is dat ik tegenwoordig in Gent woon. Dat ligt mooi centraal. Binnen een uur bereik je elke Vlaamse stad die er is. De kust, Antwerpen, het is nu allemaal goed te doen. Ik ben er eigenlijk gaan wonen omdat veel vrienden daar naartoe zijn verhuisd, en ik wilde niet achterblijven. Mijn drummer, een jeugdvriend, woont wel nog altijd in Izzegem. De rest woont meer in de buurt.'

Gaandeweg het interview valt me iets op: we zijn nu een half uur aan het praten, en ik heb er nog geen enkele moeite mee gehad om hem te verstaan. Daar heb ik slechtere verhalen over gehoord.
'Wel, mijn dialect is altijd een kwestie geweest als het om mijn muziek ging. Ik wil natuurlijk dat mijn antwoorden in een interview goed overkomen als ze worden opgeschreven, anders krijg je rare verhalen in de tijdschriften. Daar heb ik me ondertussen wel in getraind. Netjes Vlaams praten. Toen ik vroeger in Antwerpen studeerde, waren er altijd mensen die mijn dialect dan na ging doen en zo. Maar dat lukte ze nooit. Wij West-Vlamingen worden daar ook altijd een beetje door uitgelachen door de rest van Vlaanderen. En dat wordt ook altijd ondertiteld op de televisie. Het zij zo.'

Ik biecht hem op dat het soms lijkt alsof ik naar een artiest luister die uit een heel ander land komt dan uit België, juist vanwege het accent. Soms pik je wat woorden op, en soms lijken ze op Engelse woorden. Hoe wordt daar in andere landen op gereageerd?
'Ja, dat hoor ik vaker. Dat Engelse, daar heb ik weleens over nagedacht. Misschien omdat ik bij de kust vandaan kom, dat heeft ooit aan Engeland vast gezeten, haha. Maar goed, Julio Iglesias verstaan wij ook niet, en dan is het opeens wél oké. We treden overigens niet op buiten Nederland en België. Het idee alleen al dat een ver land op een West-Vlaamse zanger zit te wachten. Ha! Wel hebben wel eens aan een uitwisselingsproject meegedaan tussen Pukkelpop en het Oppiekoppie-festival in Zuid-Afrika. Dat was echt fantastisch. Verder hebben we nooit echt buitenlandse dingen gedaan. We spelen zelfs niet eens in Wallonië.'

Nu ik toch een Vlaming naast me heb zitten, kan ik meteen eens uitvragen hoe het zit met het gevoelige politieke gebeuren dat zich nu in België afspeelt. Merkt hij er überhaupt iets van?
'Het is vooral een kwestie die zich op politiek gebied afspeelt. De man van de straat zal je er niet snel over horen. Behalve dan dat iedereen het ondertussen wel beu is om elke avond hetzelfde te horen op het nieuws. Vooral de rechtse partijen hebben er veel baat bij. Die zijn gewoon niet solidair van aard, en willen liefst vandaag nog een aparte Vlaamse staat. Je moet niet vergeten dat Wallonië nog geen halve eeuw geleden de kostwinner was in België. Verder is het natuurlijk wel echt idioot dat we al een half jaar zonder een vast kabinet zitten. We merken dat bijvoorbeeld aan de stijgende benzineprijzen. Eerder zou het kabinet hier een stokje voor steken, maar nu is er niemand die hier echt iets aan kan doen. Wat moeten andere landen daar wel niet van denken als ze naar ons land kijken?"

Dan gaat er een telefoon. Flip trekt een splinternieuwe iPhone uit zijn broekzak. Hij zegt snel dat hij in een interview zit en hangt weer op. 'Mooi spul. Eigenhandig omgezet, want hij is nog niet uit in België. Er zit van alles op, moet je kijken.'

En dan krijg ik een guided tour door de telefoon van Flip Kowlier. Hij heeft oude Beatles in zijn iTunes staan.