Josh Ritter - The Historical Conquests of Josh Ritter

De meeste platen die we bij File Under bespreken zijn promo's van de platenmaatschappij. Die promo's worden in toenemende mate geleverd in kartonnen hoesjes. Ook een platenmaatschappij denkt aan de kosten. Dat heeft zo zijn nadelen, je vindt de cd's lastiger terug in je kast en je mist een stukje artwork, maar, hey, wie ben ik om daar over te zeiken. Een ander nadeel is omdat de cd's inclusief hoesje, veel dunner zijn, de kans dat een cd tussen wal en schip valt, veel groter is. Dat is dus de reden dat u hier nu pas een recensie van The Historical Conquests of Josh Ritter leest. Want hij was me letterlijk even ontglipt. Een grondige opruimactie bracht deze omisie aan het licht en sinds die tijd luister ik weer met plezier naar Ritter's laatste werkje. Want Ritter klinkt ineens als het zonnetje in huis! De man had eens zin in wat anders en besloot om zijn nummers maar eens te gaan schrijven op een piano, die hij gekregen had. En dat terwijl de man helemaal geen piano kon spelen. Dat leverde geheel nieuwe inzichten op en die zijn vertaald naar The Historical Conquests of Josh Ritter. Verwacht geen zonnetjes in de teksten, er wordt wat afgeschoten, maar goed, je wordt natuurlijk niet ineens een vrolijke snuiterd als je jaren anders geweest bent. Die compromisloze zonnigheid heeft één nadeeltje, Ritter sluit zich naadloos aan bij de andere singer/songwriters en vooral na enige tijd wordt de inwisselbaarheid wat groter. Maar de kracht van Ritter's prettige stem blijft. Al met al is dit dus een bijzonder prettig album, dat mijn jaarlijstje niet zal halen, maar waarvan ik blij ben dat ik het teruggevonden heb...

Erg fijn album. Toevallig vanmorgen nog gedraaid tijdens het stofzuigen, had er gelijk veel meer plezier in. Bij komt hij net wel in mijn jaarlijstje terecht, op nummer 10.

Zeg er het uwe van...