Steve Reid Ensemble - Daxaar
Jazzdrummer Steve Reid ken ik alleen van zijn projecten met Kieran Hebden, beter bekend als de laptopkunstenaar Four Tet. Hun gezamenlijke drie platen waren echter gevuld met matig geneuzel. Inmiddels is Kieran Hebden blijkbaar officieel toegetreden tot Reid's ensemble. Het hele gezelschap reisde terug naar daar waar de wortels van de jazz liggen: Afrika. Leuk zo'n sentimenteel (Reid was er veertig jaar terug voor het laatst) reisje, maar afgezien van opener "Welcome", waar koraspeler Isa Kouyate ons zingend begroet, hoor ik weinig Afrikaanse invloeden. Daxaar is gevuld met repeterende grooves, waarin met name de Russische toetsenist Boris Netsvetaev een prominente rol opeist. Zijn Electric Orange-achtige orgelakkoorden worden aangevuld met kleine storingen en ander geknisper van Hebden, terwijl Dembel Diop over zijn basgitaarhals wandelt. Percussionist Khadim Badji mag zich flink uitleven, terwijl Steve Reid het juist simpel houdt en opvallend (eigenlijk teleurstellend) rechtdoor drumt, waarbij hij een opvallende voorliefde koestert voor de open hi-hat. Solo's zijn voor rekening van de Westers klinkende trompettist Roger Ongolo alsmede Jimi Mbaye op electrisch gitaar, wiens zwoele licks nog wel wat Orchestra Baobab-swing brengen. Jammer dat die behoorlijk verborgen zitten in de stroperige brij van geluid. Het volume opschroeven wil nog wel wat helpen, maar een echt bruisend geheel wordt het nooit. "Jiggy Jiggy", wat wil je met zo'n titel, is het meest funky en dus leukste nummer. Hebden tovert met gekke fluitketelgeluidjes, Reid ontdekt eindelijk zijn snaredrum (fills please!) en Mbaye waant zich Santana.
File: Steve Reid Ensemble - Daxaar
File Under: Een voodoo-ritueel zonder effect
File Video: [Een boeiend reisverslag (veel leuker dan de cd)]