The Fashion - The Fashion

Vroeger las ik nog wel eens een muziektijdschrift en in interviews met beginnende bands las je dan soms dat het zoveel moeite had gekost om een platencontract te krijgen. Dat ze hun demo-cassettes naar alle platenmaatschappijen hadden gestuurd en dat het jaren duurden voordat er een reageerde. Tegenwoordig lees ik geen muziektijdschriften meer want ik heb genoeg te lezen op al die muziekblogs, maar als er al iets te lezen valt over het debuut van een band, wordt daar vrijwel altijd gesproken over MySpace of een eigen website. Smaken verschillen natuurlijk, maar ik vraag me wel eens af waarom de ene band wel een contract bij een platenmaatschappij heeft gekregen en een andere band niet. Daar moet toch iemand met enig gezag een beslissing over hebben genomen. Ik ken talloze indiebands die veel interessanter klinken dan The Fashion en toch heeft deze Deense band een contract bij een platenmaatschappij en moeten die andere bands het doen met zelfgemaakte cdr's of enkele honderden exemplaren van een cd die wordt uitgebracht door een piepklein, plaatselijk label. Ik gun iedere band zijn succes en als je alleen luistert naar het eerste nummer "Dead Boys" dan kan ik me wel indenken dat zo'n platenbons er iets in ziet. Een ritme dat is gemaakt om meete klappen en de tekst die meer geschreeuwd dan gezongen wordt zodat het ook nog eens goed mee te schreeuwen is. Het probleem is echter dat bijna alle andere nummers van The Fashion hetzelfde klapritme en dezelfde zanglijn hebben. De songs zijn niet eens zo slecht, ze hadden ze alleen met wat meer fantasie moeten opnemen of de producer had er meer mee moeten doen. Het doet me denken aan Roberto Jacketti & the Scooters en misschien valt het wel zeer in de smaak bij dertien- en veertienjarigen, maar ik heb voorlopig genoeg geklap gehoord.

Zeg er het uwe van...