Boss Martians - Pressure In The Sodo

Laatst liep ik ouderwets met m'n discman door de stad en dat leek me een goed moment om de nieuw binnengekomen schijf van de Seattle-based-band Boss Martians aan een frisse luisterbeurt te onderwerpen. De muziek zette me gelijk aan om sneller te gaan lopen. Lekker in het gehoor liggende rock 'n' roll met een prettige hammondorgel drong mijn systeem binnen en had zo z'n uitwerking op mijn wandeling. Ik kon het niet laten mijn hoofd op-en-neer te schudden op de beat. Bij de tweede song "Mars is for Martians" werd ik alleen maar enthousiaster: goed spul! De riff van dit nummer was dik in orde en het deed me zelfs denken aan The Stooges, maar dan een light-versie. En wat blijkt nu: deze track is een co-productie van frontman Evan Foster en Iggy Pop. Ook "Don't Wanna See You Again" is een goeie stamper die zo op het repertoire van menig Scandinavische rock 'n' roll-band zou kunnen staan (denk Gluecifer, Hellacopters en Division Of Laura Lee). Bij het nummer "Hey Hey Yeah Yeah" had ik het al een beetje, maar met de daarop volgende track valt bij mij het kwartje helemaal: dit heeft veel weg van The Riverboat Gamblers ten tijde van "Something To Crow About". Het betere catchy rock 'n' roll -werk dus. De productie is mij alleen wat te gladjes. Het lijkt soms wel een beetje de jaren tachtig en dat was nou niet echt het tijdperk van de vette gitaar-producties. Wat lompheid à la Peter Pan Speedrock had hier niet misstaan. Hoewel.... het is nu natuurlijk lekker radiovriendelijk (da's nog 'ns een oubollige term!) en dat is wel zo handig als je als band de intentie hebt om de wereld te veroveren. Tenminste dat schrijft de bio. Succes mannen!

Zeg er het uwe van...