Gary Hughes - Veritas

2007 mag dan voorbij zijn, ik heb nog een aardig rijtje onbesproken releases liggen waar 2007 achterop staat. Een van die releases is Veritas, het solo-album van Ten-zanger Gary Hughes. Ten is een progressieve rockband, maar op dit album heeft Hughes gekozen voor AOR. Opener "Veritas" is weliswaar een stevige rocker - en meteen een van de beste tracks - maar verderop is het een stuk ingetogener. Hier en daar is het zelfs bijna pop wat Hughes ten gehore brengt. "I Pray For You" klinkt zelfs als jaren-tachtig-electropoprock à la Billy Idol! Dat popgevoel heeft ook te maken met de stem van Hughes. Hughes heeft een uitstekende stem en lijkt ook geen enkele moeite te hebben om welke partij dan ook te zingen, maar het klinkt hier en daar wat clean waar het juist een rafelig randje zou mogen hebben. Ook de songs zijn niet allemaal even sterk. Als je hoort wat de man eerder met Ten en op solo-albums heeft geproduceerd is dat toch enigszins een tegenvaller. Te vaak zijn de songs vooral lang uitgerekte refreinen en dat kan Hughes echt beter. Wel een hoogtepunt is het acht minuten durende "Synchronicity", door het ijzersterke themaatje in de song. Ondanks de veelheid aan stijlen zou het met goede composities een puik album geweest zijn . Nu haalt niet meer dan de helft dat predikaat en dat is Hughes eigenlijk onwaardig.

Zeg er het uwe van...