Hefner - Breaking God's Heart

Meestal als er een re-release uitkomt van een cd, dan gaat zo'n gebeurtenis vergezeld van lovende woorden over de oorspronkelijke release. Dat is natuurlijk ook wel logisch, want waarom zou je je negatief uitlaten over iets dat verkocht moet worden. In de wereld van voormalige Hefner-frontman Darren Hayman gelden blijkbaar andere wetten. Hij zegt in het schrijven midden in de fraaie heruitgave van Hefner's debuut-cd dat hij de cd ziet als die babyfoto waarvan je hoopt dat je moeder die nooit zal laten zien aan je vriend of vriendinnetje. Hij zegt zich te generen voor minimaal de helft van de teksten en eigenlijk al het zingen. Nou is Breaking God's Heart ook wel een beetje een rare cd, zoals Hefner sowieso een buitenbeentje in de Britpop was. Misschien is het ook wel beter om ze gewoon als indierock te categoriseren, want je moet ze meer zoeken in de hoek van de Sebadohs van deze wereld dan die van Oasis en aanverwanten. Maar wel een met een overduidelijke Britse inslag dus. Bizar is het verhaal over de opnamen van deze plaat. In een super hi-fi studio probeerde Hefner een lo-fi-cd op te nemen, omdat Hayman zo hield van de opnamen die hij in zijn slaapkamer maakte. En dat lukte hem toentertijd prima. Daarom is hij volgens mij toch ook wel blij met deze heruitgave. Hieraan zijn namelijk naast de oorspronkelijke tien tracks maar liefst dertig extra nummers toegevoegd. Een bonte pluimage aan b-kantjes, 4 trackopnames, en (lastig verkrijgbare) singeltjes, waarop Hefner nog net wat rammelender klinkt. En dat is stiekem aller-charmantst.

Zeg er het uwe van...