Noir / Shady Lane

Een mening geven over muziek van iemand die je kent, ook al is het maar via een website, het is iets dat lastig blijft. Gelukkig was ik vergeten dat Nikky, die veelvuldig commentaar achterlaat bij onze buurmannen van MOMI, zanger was in Noir, dus liep ik rustig leeg over wat ik vond van Noir toen ze optraden in de Shadrak op de donderdag van Eurosonic dit jaar. Hun aangekondigde mix van Isis en Tool maakte me van te voren al enthousiast, maar vond ik uiteindelijk op het podium niet goed uit de verf komen. Hij snapte me wel, geloof ik. Zelf waren ze ook niet helemaal te spreken, maar volgens hem lag het voor een groot deel ook aan het brakke geluid in de Shadrak. Volgens hem hadden ze absoluut wel goed geluid nodig om uit de verf te komen. Na het optreden ving ik toch nog even een pre-release promo van hun EP A Glimpse of Perfection op. Et voila, ik kan me na beluistering hiervan inderdaad wel vinden in zijn excuses. Op cd klinkt Noir een stuk interessanter dan in de brei die me toewaaide in de Shadrak. Het in het programmaboekje van Eurosonic voorspelde ISIS-deel hoor ik er echter maar spaarzaam in terug, de Tool-invloeden des te meer. Maar gelukkig waakt Noir er op deze EP wel voor om te streven naar klinische perfectie (sommigen noemen dat geneuzel) zoals Tool dat tegenwoordig doet. Dat maakt dat een nummer als "Aphrodite" net genoeg ruimte laat voor de luisteraar om op adem te komen en dat is wel zo fijn.

Volgende week presenteert Noir haar EP in de Groningse Vera en zal daar hopelijk wel kunnen profiteren van een goed geluid. Als support-act treedt daar onder andere Shady Lane op. Deze band, met als solide basis de twee broers Remy (zang en gitaar) en Piet (bas) Tjassing, draait ook al enkele jaren mee en hun vorige ep werd zelfs hier besproken. Net als Noir deed de band mee aan de 2007-editie van GroverPop, maar moest in tegenstelling tot het jaar er voor na de voorrondes vanaf de zijlijn toekijken. Vanaf die plek zagen ze hun genregenoten van Noir uiteindelijk met de hoofdprijs aan de haal gingen. Al luisterend naar Closer, de eind vorig jaar verschenen ep van Shady Lane snap ik het ook wel een beetje. De liefde voor Tool wordt ook hier niet onder stoelen of banken gestoken. Vooral in de zanglijnen van Remy Tjassing (bijvoorbeeld in "Omega") hoor je wel heel erg de invloeden van Keenan terug. Ach, en zo erg is dat niet, het is altijd beter om te proberen Keenan naar de kroon te steken dan Ed Kowalczyk. Toch? Maar muzikaal gezien probeert Shady Lane ook dicht in de buurt te blijven van Tool. Een beetje teveel wat mij betreft. Ik had liever gezien dat ze net als Noir wat meer een eigen weg zouden gaan bewandelen, zoals deels al gebeurt in "Promise". Want voor je het weet lever je een moloch als 10,000 Days op als je full length debuut-cd, waar de band nu nog een beetje in het Undertow-stadium verkeert. En op nog een 10,000 Days, daar zit niemand op te wachten.

Mijn vader is trots dat hij als broer wordt gezien haha. Dank voor de recensie!

@Remy: LOL! Ik had wel gezien dat de andere Tjassing er wat ouder uitzag, maar aan de combinatie vader/zoon had ik nooit gedacht :)

Zeg er het uwe van...