Noorderslag - achteraf
De staat van de Nederlandse popmuziek in zeven uur en acht zalen. En natuurlijk nogal wat verschillende meningen achteraf. Maar over een ding waren we het allemaal eens: het was een complete aanfluiting dat Armin van Buuren niet aanwezig was om de Popprijs in ontvangst te nemen. En eigenlijk ook een aanfluiting dat 'ie überhaupt die prijs kreeg. Zo goed was bijvoorbeeld zijn laatste cd toch niet? Had dan liever die prijs aan Krezip (die naam werd in de wandelgangen veelvuldige getipt) of voor mijn part aan de afzwaaiende mannen van Opgezwolle toegekend. Maar goed, de wegen van de jury zijn ondoorgrondelijk zoals gewoonlijk. (Storm)
Noorderslag opende met een korte sessie van Alain Clark. Deze werd opgenomen door de NOS en liet meteen de sterke kanten van Clark zien. Een degelijke band en soulvolle pop. Hoogtepunt was het duet, dat Alain speciaal voor zijn vader geschreven had en dat vader Dave Clark nu ook weer meezong. Verderop op de avond ging Clark nog op herhaling en nu had hij een trits blazers van stal gehaald. De show werd er swingerder en wat minder gepolijst van. En dat deed Clark goed. (Gr.R.)
Iemand die in rap tempo naam gemaakt heeft, is Wouter Hamel. Wouter kreeg uit handen van Jan Douwe Kroeske een Essent-award uitgereikt en mocht vervolgens proberen het publiek voor zich te winnen. Helaas koos ook Hamel de veilige kant van zijn genre - in zijn geval de jazz - en dat was jammer, want vooral zijn band leek me tot veel meer in staat. De vrouwen in het publiek hoorde je niet klagen, die zwijmelden weg bij Wouter. (Gr.R.)
Bij de ingang was Leaf ondertussen begonnen. Leaf speelt vrolijke pop en gooide het hitje "Wonderwoman" voorin de set, zodat we meteen wisten met wie we te maken hebben. De muziek van Leaf is prettig aanstekelijk, maar ze zouden iets minder naar Krezip moeten luisteren. Als ze dan ook nog eens de 3FM-veiligheid van zich af schudden, dan kan dit zomaar een grote band worden in de nabije toekomst. (Gr.R.)
Een band die een minder veilige kant kiest was Pete Philly & Perquisite. Zij waren de eerste band in de grote zaal en die was mudvol. Maar wel gevuld met een blank publiek, waardoor Pete Philly toch nog flink zijn best moest doen om de zaal mee te krijgen. Hij had een goede band bij zich, en deze kreeg volop de ruimte. Daar profiteerden vooral de saxofonist en de pianist met grote graagte van. Oh ja, wanneer hoorden we voor het laatst een vervormde cello bij een hiphopact? Nooit toch? (Gr.R.)
In de 3FM-zaal begon de avond met Stevie Ann. In een goedgevulde zaal werd me na één nummer weer duidelijk waarom ik zelf niet die cd van Stevie Ann besproken had. Wat Stevie laat horen is namelijk zo veilig en lief, dat is gewoon niet aan mij besteed. In de zaal dacht het gros van de mensen daar heel anders over, maar ik ga wel lekker kijken bij The Horse Company in plaats van naar Stevie. Deze Zwollenaren hebben hun sporen meer dan verdiend hebben in onder andere 16 Down en The Prodigal Sons. Wat ze lieten horen is ook degelijk, maar hun mengeling van rootsrock uit het Wilco-straatje met hier en daar wat Buffalo Tom-achtige trekjes is wel iets waar ik voor val. Zeker als de broers Arjen en Vincent Hilderink samen gaan zingen in liedjes als "Big & Beautiful". (Storm)
Shane Shu had veel minder publiek voor zich staan en moest nog meer moeite doen om het publiek voor hun electropop te winnen. Ze stonden dan ook op het minst dankbare podium, dat bij de ingang. De exorbitante uitdossing van de zangeressen hielp ook niet echt mee om het toegankelijker te maken. Aan zanger Shane lag het niet. Zijn Mika-achtige performance was puik en Shane was wellicht wel de beste zanger van Noorderslag. (Gr.R.)
Het was ondertussen lastig keuzes maken verderop in het gebouw. Want zowel het piepjonge trio van All Missing Pieces als het kekke kwartet van The Sugarettes wilde ik verdomd graag zien. Dus het werd zoals wel vaker de afgelopen dagen weer een sprintje trekken en van allebei een graantje mee te proberen te pikken. Omdat het nog niet knetterdruk was in de 3voor12-zaal en de LiveXS-kelder kon dat mooi. The Sugarettes waren op het podium net wat rammelender dan op cd en dat maakte ze in combinatie met de goed ogende podiumpresentatie - beide dames in kekke jurkjes - nog charmanter.
Maar van een drietal snotapen als All Missing Pieces was het lastig winnen. 10, 12 en 14 jaar zijn ze, maar ze speelden alsof ze al minimaal een jaar of tien podium na podium aan hun zegekar hadden gebonden. Het maakte niet uit dat het instrument van de bassist groter was dan hijzelf. Het leverde knetterende garagerock op waar mannen als The Hives en The Strokes een puntje aan kunnen zuigen. Af en toe stonk het bijna naar een vooropgezet snood plan. Hoe komt een veertienjarige op het idee om een gitaarband met daarop Independent te dragen? Maar dan nog is het ontwapenend en geweldig hoe de band de LiveXS-Kelder echt compleet op zijn kop zette. Daar hadden ze op zich de Wombats-covers van "Let's Dance To Joy Division" helemaal niet voor nodig, maar dat was wel een toffe bonus. (Storm)
Het resulteerde wel in het Mugison-effect. Het duurde wederom een flinke poos voordat we over deze kleine sensatie heen waren. Dit keer waren de Hospital Bombers - die live toch echt net zo leuk bleken als op cd - en de Stropstrikkers en Jeremy's de slachtoffers. Alle drie gingen er overigens wel vol voor. De Utrechtse hiphoppers vielen mij, niet bepaald bekend staan als een hiphop-mannetje, best in de smaak. Ook nu was het weer gemakkelijk om alle drie de acts te bekijken, want in de 3FM-zaal speelde Voicst en het leek wel of iedereen die op Noorderslag aanwezig was per se Voicst moest zien. Beetje lullig alleen dat de band door technische problemen enigszins een valse start maakte waardoor de zang van Tjeerd in de eerste nummers helemaal niet hoorbaar was. Maar goed, Voicst gaat nog uitgebreid op tour de komende maanden en dan kan iedereen die nu maar een halve blik zag echt zien dat deze band toch echt een van de beste live-bands van Nederland is. (Storm)
In de Grolsch-foyer was inmiddels The Girls begonnen. The Girls zijn beslist geen meisjes, maar een stel jongens uit Meppel die indierock spelen in de beste Fratellis-traditie. Ze waren blij dat ze op Noorderslag stonden en hadden zelfs hun oma meegenomen. Oma leek vooral onder de indruk van het volume, de om me heen staande meisjes vergapen zich vooral aan zanger Robin. (Gr.R.)
In het voorprogramma van de uitgebreide komende toer van Voicst zal Gram spelen. Dat is de nieuwe band van Margje van Eenbergen, die voorheen in Seedling zat. Margje weet wel hoe ze het publiek moet vermaken, maar doordat dit eigenlijk het eerste echte optreden was - gewaagd hoor om dat op Noorderslag te doen - was het optreden nog niet zo geraffineerd als het later in het seizoen vast wel zal worden. De liedjes zijn er in ieder geval goed genoeg namelijk. (Storm)
Tegelijkertijd met de aanfluiting die de uitreiking van de Popprijs dit jaar was, speelde Claw Boys Claw in de 3FM-zaal. Daar konden we dus met een gerust hart gaan kijken. En wat voor wederopstanding was het! Op de nodige kilo's na dan, want wat een pens heeft die Peter Te Bos gekregen. Verder waren de heren nauwelijks veranderd en eigenlijk alleen maar ouder geworden. Maar dat was allerminst reden om het rustiger aan te doen, merkten ook de eerste rijen, toen Te Bos er met zijn volle gewicht, al stagedivend, indook. Daar gaan wat mensen spierpijn krijgen. Te Bos maakte gebruik van de hele zaal, inclusief de tribune en kreeg het publiek moeiteloos mee. Alsof ze nooit weggeweest waren leverden Te Bos en zijn mannen een lesje entertainment voor de jonge honden. (Gr.R.)
Bij Bonne Aparte was er nou niet bepaald sprake van fijn in het gehoor liggende liedjes. Wel van extreem veel passie. Een overdosis aan passie zou ik bijna zeggen. Een die eigenlijk met geen letter te beschrijven is. Hun muziek is een soort van niosegedreven mix van Arcade Fire met Kaizers Orchestra, maar dan wel met een band waarvan elk lid nihilisme en zo hard mogelijk lawaai maken hoog in het vaandel heeft staan. Het laat zich licht raden dat dit resulteerde in een bizar schouwspel. Helemaal als je weet dat de band naast twee linkshandige gitaristen heeft, en een driftig op alleen een trom en bekken rammend bandlid en een bebaarde maniakaal schreeuwende zanger als frontman heeft. Ik zeg: Peter, tekenen. En wel nu. Al zal het me benieuwen of deze enorme driestigheid zich laat samenvatten op een zilveren schijf. (Storm)
Moke mocht na de "uitreiking" van de Popprijs de grote zaal plat spelen. De band opende achter een groot wit doek waarop eerst een film over Ulster werd vertoond. Het eerste nummer werd ook nog achter het doek gespeeld, waarna de band zich in volle glorie liet zien. Een eigen smoel hebben ze nog steeds niet, maar een zaal voor zich winnen, dat kunnen ze echt wel. (Gr.R.)
Anneke van Giersbergen bleek een stewardessen-fetish te hebben en dat zouden haar bandleden weten ook. Ze mochten in pilotenpakjes spelen en naast het podium stonden schermen met 'now boarding' en de instructies van het cabinepersoneel. Anneke zelf had zichtbaar lol in het spelen met Agua de Annique, maar moet in de toekomst duidelijk nog keuzes maken. Ze twijfelt nog tussen de rock/metal van The Gathering en post-rock. Op zijn best is de band echter als alle registers opengaan. (Gr.R.)
In de 3FM-zaal wordt het podium vervolgens ingenomen door eerst Typhoon en vervolgens Sticks. Al lopen deze Zwollenaren, zoals ondertussen eigenlijk wel gewoon is, weer flink door elkaar. Het verbaasde me al eerder dat het wel allemaal heel soepel verliep. Hier is geen onderlinge strijd om een prominente plek in de spotlight, maar iedereen krijgt zijn moment en vult dat op zijn eigen manier in. Het maakte het podium ook nu op Noorderslag weer tot een groot feest. En dat een groot gedeelte van het publiek ondertussen in redelijk beschonken staat verkeerde maakte het nog gemakkelijker voor de heren en dame om ook de zaal mee te krijgen. Dope. (Storm)
De registers van The Madd stonden volcontinu open. Ze speelden dan ook vol passie en Rotterdamse branie. Die jaren zestig gimmick hoeft van mij echter niet en leidde alleen maar af van de muziek. Al doet die prachtige linkshandige Rickenbacker dat ook wel een beetje. Wat afwisseling in de nummers zou geen kwaad kunnen, maar voor een bandje met slechts één cd uit doen ze het alleraardigst. (Gr.R.)
En dan is het tijd om richting bed te gaan. "Dom, Lomp en Famous", dat komt later nog wel eens. En hetzelfde geldt voor het in een zaal vol met dronken dropjes meeschreeuwen met The Hot Stewards. Morgen is het weer vroeg dag. Het is mooi geweest zo.
Mooie foto's, hoor. Die zangeres van Leaf heeft hier gek genoeg iets van Sharon Dijksma! En zie ik nou goed dat Voicst etalagepoppen op het podium heeft staan?
Leaf.nl is volgens mij niet van de band!
Tenzij het snoepjes zijn ;-)
waarom vind je de popprijs aan armin onterecht?
ik begrijp sowieso niet wat een popjournalist op noorderslag te zoeken heeft. maar goed.
Omdat ik wat Armin doet er niet bijzonder genoeg voor vind. Maar goed, dat vind ik. Dat anderen daar anders over denken, mag best.
Er liepen anders aardig wat collega's van je van de Oor rond Theo. Ik was er vooral omdat het een mooie gelegenheid is flink wat NL-bandjes die ik nog nooit/niet kon zien eens aan het werk te zien. Daarom wel All Missing Pieces / Sugarettes / Bonne Aparte / Gram wat uitgebreide bekeken en Voicst, CBC en zo relatief links laten liggen.
maar de popprijs heeft niets te maken met muzikale kwaliteit, het doel is iets heel anders volgens mij. dat is waarom ik er ook nooit ben. wat andere OOR-journalisten doen, moeten ze maar zelf weten.
niks mis met leuke bandjes kijken op Noorderslag hoor Storm, maar als ik alleen al aan dat ons-kent-ons-sfeertje denk krijg ik spontaan jeuk ;-)
Nah, Armin van Buuren heeft dit jaar de nummer 1-positie op de DJ-ranglijst bereikt, maar veel echte trancefans zijn het erover eens: wist Armin vroeger (eind jaren '90) nog betoverende muziek te maken die de muziek van "bandjes" als Moke compleet in het niet doet vallen, de laatste jaren maakte hij een knieval voor een breder trancepubliek. Tsja, het trancepubliek is al niet ontzettend groot, moet Armin gedacht hebben; ik zal dus de meerderheid van de trancecommunity moeten bereiken. Het resultaat: slechte platen, tamelijk standaard DJ-sets en geen geweldige mixcompilaties. De kreet "We want old Armin back" is in sommige trancekringen dan ook een veel gehoorde.
Maar los daarvan: trance heeft meer voor Nederland betekend dan "bandjes" als Moke, idioten als Spinvis, slechte muziek als Voicst en sneue hiphop als Pete Philly ooit zal kunnen betekenen. Trance-artiesten worden veel te weinig op waarde geschat. De betere trance (Vibrasphere, Carl B, Stoneface & Terminal, Giuseppe Ottaviani, Lange) krijgt gewoon nooit de aandacht die het verdient in de betere popbladen. Dat komt omdat de dancespecialisten daar nog nooit van de voorgaande namen hebben gehoord en bij trance denken aan de mainstream van Tiesto, Paul van Dyk en Armin van Buuren. Als ze verder zouden kijken en hun naam als dancejournalist waardig zouden zijn, zouden ze beter eens verder kijken in de trancewereld in plaats van de meest waardeloze, oppervlakkige techno aan te prijzen.
waarom wordt jij eigenlijk geen dancejournalist Sjaak?
je verhaal gaat overigens niet alleen op voor trance, maar eveneens voor elke andere substroming. mainstream-journalisten kennen altijd alleen maar de oppervlakte. daarom zijn ze ook zo geliefd bij het grote publiek.
Ja maar ho, de vroege Ali B was ook goed. en de vroege Tiesto en Junkie XL... Misschien hebben die artiesten ook ooit heus wel 'wat voor Nederland betekend'. Kom op, hoe vaag kun je zijn (nou ja, veel vager dan de Popprijs-criteria gaat het niet worden. Arling en Cameron. WIE!?) Dan heeft ID&T nog meer voor Nederland betekend, door de plattelandsjeugd massaal de veehallen in te sleuren en te confronteren met de hardste cultuur ever. Maar daar gingen mensen ook pas over schrijven toen het drugsgebruik de pan uit rees.
@ theo: dancejournalist worden? Van de vele mogelijke beroepen op deze planeet, is dancejournalist er een die me het meeste aanspreekt. Maar ik weet niet of men bij de serieuzere media zit te wachten op iemand die goede trance de ruimte wil geven: dance en hip zijn twee vervlochten termen, derhalve wil men vooral techno en electro horen op dit moment. En natuurlijk dien je zeker rekening te houden met nieuwe stromingen, maar de oude mogen ook belicht worden. En in dat licht vind ik het raar dat, pak m beet, drum 'n bass in de serieuzere popmedia op een hoger treetje staat dan goeie trance.
Storm: luister maar eens naar Rising Star - Touch Me, Rising Star - Clear Blue Moon, Perpetuous Dreamer - Dust.wav, Armin van Buuren - Blue Fear 2003, Moogwai - Viola (Armin Remix) en Oceanlab - Sky Falls Down (Armin Remix). Armin van Buurens beste platen en remixes: bijzonder genoeg, naar mijn bescheiden mening.
het is maar waar je voor je voor wilt schrijven, sjaak. ik houd het lekker bij kleinschalige onbekende media.
overigens kun je het altijd proberen bij DJ Broadcast.
@theo: Ik ben niet zo van de ons-kent-ons-cultuur. Bovendien kent niemand mij :)
@sjaak: van mij mag je hier best over trance schrijven, zie het als een uitnodiging. Ik gaf alleen maar mijn mening over de laatste Armin en wat ik daar goed en slecht aan vond.
@ storm: mij kent ook niemand. dat wil graag zo houden.
met cut-up.com heb ook al vaak geprobeerd mensen erbij te halen die over elektronische dansmuziek kunnen schrijven. het verhaal is vrijwel altijd hetzelfde: grote mond, maar als het op daden aankomt geven ze niet thuis of schrijven ze liever voor een magazine met een enorme doelgroep. tja.
file under is anders ook best groot, nummer 1 muziekweblog op een of andere meter.
dus Sjaak.. als je een paar boeiende trance-recensies schrijft krijgt Storm nog meer post, want dan hebben die platenmijen hem ook weer gevonden.
(Hiphop ontbreekt trouwens ook nog)
ja precies, ludo, hoe groter hoe liever ze ervoor schrijven ;-) misschien zwicht sjaak nu wel.
Zijn er ook nog reggeafans in de zaal?
Gr.R., wie niet waagt...
Nou ja, zo supergroot is File Under nou ook weer niet. Ik kan me wel wat nog te behalen mijlpalen bedenken. Als je de community rondom MusicMeter of Goddeau bekijkt hebben we nog een lange weg te gaan, maar dat zijn allebei ook compleet andere formats. Ik vind het vooral gewoon leuk zo. En er mag best wat meer gereageerd worden. Prima discussie dit.
De oordelen van DJ Broadcast geloof ik trouwens allang niet meer. De interviews zijn prima, Alfred Bos is goed bezig en de dj-lijstjes zijn leuk, maar het lijkt wel alsof er geen slechte minimal- of technoplaat gemaakt kan worden daar. Gratis blaadje he, dus alles is te koop. Denk ik dan.
waarom zou fileunder zo groot moeten worden als Goddeau, MusicMeter of KindaMuzik?
dj broadcast heeft inderdaad een geloofwaardigheidsprobleem. en al die simpele vraag-antwoord interviews van Alfred Bos doen vooral terugverlangen naar de Bos van tien jaar terug.
Het mooie aan File Under vind ik zelf dat niets moet Theo. Ik vrees alleen dat er wel steeds meer van ons verwacht wordt. Al maak ik me daar zelf niet zo druk om. MM is wel iets heel anders dan Goddeau en KM. En zoveel kleiner dan KM is FU ook weer niet gok ik. Al proberen die zich wel anders te profileren door bijvoorbeeld de samenwerkingen met VPRO en Nu.nl.
mijn punt is nu juist dat de grootte van je lezersgroep niet zoveel zegt. belangrijker is volgens mij wat wil FileUnder lukt dat en bereiken we met die doelstelling de lezers die we willen bereiken?
tenzij je natuurlijk zines maakt volgens het Nederlandse model: iedereen is de doelgroep ;-)
Wat ik vooral voor ogen heb is dat er op een prettige ongedwongen manier over muziek gepraat wordt door de schrijvers hier. En volgens mij slagen we daar aardig in.
En wij volgen zeker niet het Nederlandse model: niemand is onze doelgroep, maar iedereen is welkom :)
Ik denk dat ik het met Sjaak eens ben. Hoewel ik er zelf niet weg van ben, is de trancestroming voor Nederland als muziekland en exportland ontzettend belangrijk op het moment. Armin van Buuren, Tiesto en Johan Gielen hebben internationaal zo ontzettend veel naamsbekendheid aan Nederland gegeven, dat je een van de heren best een Popprijs kunt uitreiken. Wat nu dus ook gebeurd is.
Alleen Pete Philly sneue hiphop noemen is m.i. wat kort door de bocht. Maar dat zal dezelfde onbekendheid met het genre zijn als waar de vaderlandsche popschrijvers volgens Sjaak aan lijden wat betreft trance.
@spookrijder is daar niet de Conamus Exportprijs prijs voor? Om de wikipedia aan te halen: De Popprijs is een prijs van de Stichting Buma Cultuur en wordt sinds 1986 elk jaar begin januari uitgereikt tijdens het popfestival Noorderslag in Groningen aan de persoon of artiest die in het afgelopen jaar de belangrijkste bijdrage heeft geleverd aan de Nederlandse popmuziek. In de beginjaren heette de prijs de BV Popprijs.
Geen idee of dat de correcte definitie is, maar of 'ie van toepassing is op Armin, ik weet het niet eerlijk gezegd. Het is als je het zo leest nogal een korte termijnprijs.
Ik vind wel dat Armin dan binnen die definitie past, eerlijk gezegd. Hij stond nummer 1 op de DJ-ranglijst, dus 2007 was voor hem een succesvol jaar. En zodoende ook voor de Nederlandse popmuziek in het algemeen; althans, meneer zal ongetwijfeld veel platen hebben verkocht en veel grote feesten in binnen en buitenland hebben gedaan als headliner.
Bovendien, wie had het anders moeten zijn? Ik kan zo snel geen andere kandidaat bedenken die in dat opzicht zou kunnen wedijveren met Van Buuren.
Ik ben nog steeds voor Andre Rieu, qua export. Die man heeft met oudjaar op prime-time op de ZDF gewoon een twee uur durende 'Silvestershow' gehad (dan ben je gewoon echt gróót daar) en eerder in 2007 al Amerika letterlijk platgewalst. Maar ik heb de verkoopcijfers nog niet gezien.
POPmuziek, Stonehead, POPmuziek ;-)
Echt waar Stone? En dat spookte hij allemaal in 2007 uit? Dan hebben we een geduchte concurrent voor ons Armin te pakken :)
@Storm: cool! De makke is dat er niet geweldig veel trance-albums uitkomen; aan mixcompilaties is daarentegen dan weer geen gebrek. Maare, binnenkort komt een langverwacht aansprekend trancealbum uit: ik zal op de releasedag wel een recensie schrijven en die opsturen, kan je kijken wat je ervan vindt en wat je ermee doet.
@spookrijder: geloof me, ik heb al veel tracks van Pete Philly gehoord, en hoewel het niet mijn smaak is, ben ik van mening dat het echt geen hoog niveau heeft. De positieve recensies heb ik dan ook met verbazing gelezen. Opgezwolle is veel vernieuwender en heeft intelligentere teksten dan Philly. Maar goed, wellicht zie ik wat over het hoofd omdat t inderdaad niet helemaal mijn genre is.
nou sjaak, succes met de kans. als je me écht weet de verbazen met de kwaliteit en inhoud van de recensies beloof ik hierbij plechtig dat ik mijn plek als dancerecensent bij OOR voor je afsta.
@theo: haha, bedankt alvast! Al weet ik dat jou verbazen op dancegebied toch (zo goed als) onmogelijk is.
Opgezwolle. Nou, dan noem je ook wel een band natuurlijk. Natuurlijk heeft Pete niet de teksten van Opgezwolle of Typhoon of Jawat, of de beats van Kubus of Duvel of Delic. Maar in de subtop draaien Pete en Perquisite m.i. toch aardig mee, al is het maar omdat ze een aardige invulling geven aan de crossover tussen hiphop en strijkers. Ik hoor ze in ieder geval liever dan die twee dodo's uit Diemen of de knuffelrappert uit Almere Ghetto.
Maar goed, ieder zn meug :)
@Stonehead:
Als Rieu die prijs had gewonnen dan had de fotoapparatuur van Klaas het niet overleefd. En dan was ik zelfs naar de bar gesprint voor een meter bier...
@Gr.R.:
Als dàt gebeurd was, dan had ik je ook nog wel een metertje bier willen sponsoren ;-)