Pinback

FU: San Diego kennen we hier voornamelijk van huis en haard bedreigende vuurstormen. Vertel eens wat over de muziekscene daar.
Crow: Ik weet niet echt iets van een scene in San Diego.
FU: Zach en jij zitten naast Pinback in nog minstens een dozijn andere bandjes (o.a. Heavy Vegetable, Thingy, Three Mile Pilot, Goblin Cock, Systems Officer), dus jullie maken de San Diego scene zo'n beetje uit toch?
Crow: Ik weet er echt niets van. De meeste muziek die ik hoor en gehoord heb is voornamelijk crap, dus interesseert het me ook niet bijster. Er zijn vooral heel veel bands die niet een echte poging wagen om iets te maken dat werkelijk eigen is. De meeste bandjes willen toch stiekem lijken op de grote voorbeelden. Armoede! Mainstream is het walgelijkste wat er is. Totaal in elkaar gefabriceerde kauwgomballenpop, hoe krijgt Britney het uit haar strot? Maar ook de miljoenen mensen die door de muziekindustrie gedwongen worden ernaar te luisteren doen even weinig hun best. Mensen zijn over het algemeen lui, vinden het wel best wat ze wordt voorgeschoteld. Muziek is dan iets wat ze op hebben staan als ze andere dingen doen of zo. Best hoor, maar dat staat ver van mij af.

FU: Dankzij de mainstream kan jij überhaupt alternatief zijn.
Crow: Alternatief? Pinback is niet alternatief en biedt geen alternatief. Net als 'indie' is de term 'alternative' al lang en breed gekaapt door de muziekindustrie. Allerlei bands worden lukraak gelabeld als alternative, puur en alleen uit commerciële overwegingen. En ik hoop en denk ook niet dat mensen naar ons komen luisteren omdat we een alternatief zouden bieden voor de mainstream, uit een soort antihouding. Mensen komen gewoon omdat ze Pinback goed vinden zoals het is en dat is een goede zaak.

FU: Wat is het beste dat de echte independent alternatieve muziek kon overkomen: internet of home recording?
Crow: Home recording, absoluut.
FU: Jullie stonden er aan de wieg van.
Crow: Home recording met computers ja. Voor ons is al veel moois opgenomen in obscure keldertjes. Denk aan Daniel Johnstons fantastische demo's. Tja, dat met die computer was niet een soort statement hoor. Zach en ik wilden muziek maken en met die brakke computer was het gewoon de snelste manier om dat te doen.
FU: Jullie gebruiken geen digitale studio's, ProTools, Cubase en dergelijke.
Crow: Klopt, we proberen de sound zo zuiver mogelijk te houden en tot nu toe werkt dat het beste voor ons. We gebruiken en gebruikten de computer voornamelijk om een heleboel verschillende lagen onder elkaar te zetten. Om de ongetwijfeld nog komende vraag maar alvast te beantwoorden: het kostte ons nog geen twee weken om de 'beroemde' Pinback-sound te creëren - eigenlijk nog geen twee dagen, maar ik zeg altijd twee weken om niet totaal ongeloofwaardig over te komen. Dat we uiteindelijk toch heel lang doen over onze albums ligt aan het feit dat we niet kunnen afronden: we schaven en schaven maar.

FU: Bij de eerste persing van het laatste album, Autumn Of The Seraphs, zat een ep-tje met drie fantastische nummers erop, vooral "Pretty Lady" zou niet misstaan op een prominente plaats op de langspeler. Waarom hebben jullie ze apart uitgebracht?
Crow: "Pretty Lady" en "Kylie" behoren tot mijn lievelingsnummers, het is het beste wat we hebben gemaakt. De reden waarom ze niet op het album terecht zijn gekomen is domweg dat ze niet in het geheel pasten, het voelde gewoon niet goed.
FU: Puur persoonlijk hoor, Autumn of the Seraphs is een hele goeie plaat maar ik mis de rauwe randjes van Blue Screen Life een beetje. De sound is meer gepolijst.
Crow: Tja, we proberen onze sound te blijven perfectioneren en dit is waar we nu op zijn uitgekomen...
FU: Hebben jullie ooit overwogen om een nummer van een andere artiest door de Pinback-mangel te gooien?
Crow: We hebben een nummer van Black Flag gecovered ("Wasted"), we hebben het totaal gepinbackt.
FU: Ik zat zelf te denken aan een cover van de Pixies, "Alec Eiffel" of zo, of is dat al te commercieel?
Crow: Hm, misschien een idee. Maar naar de late Pixies heb ik niet veel geluisterd, naar de vroege Pixies wel. Jaja, da's lang geleden... [gaap]
FU: Ik verlos je. Welterusten.

Tijdens het optreden lijkt het uurtje rust Crow meer goed te hebben gedaan dan de overige bandleden. Shoegazer Zack Smith trekt weliswaar genoeg bekijks met zijn ingenieuze basgitaarspel, maar zijn weifelende vocale uitvoering steekt zwak af tegen de vlijmscherpe uithalen van Crow. De tweede gitarist naast Crow is compleet overbodig en hij kijkt alsof hij zich daar terdege van bewust is. Met het geluid en de instrumentale uitvoering is overigens niets mis. Hoewel de onbegrijpelijk lange tussenpozen tussen de nummers het optreden op zich geen goed doen worden vele prachtige nummers in hoger tempo gespeeld, cool! Daaronder ook - zo zal thuis blijken - "AFK" en "Fortress", nummers van Summer in Abaddon uit 2004, dat ik na afloop van het concert nog aanschaf bij tourmanager Kerry.

Crow maakt tussendoor nog wat geforceerde grapjes, niemand die het verstaat. De extended family van het Haagse Di-Rect drinkt luidruchtig, maar zingt alles woord voor woord mee. Het kleine, maar inderdaad speciaal voor Pinback gekomen publiek vindt het allemaal best. Het optreden slaagt al door de muziek alleen, zonder enige moeite.