Stolen Babies - There Be Squabbles Ahead

Het blijft gek dat vandaag de dag een album dat reeds in Amerika werd uitgebracht ruim een jaar later pas in Europa geïntroduceerd wordt. Soms is dat misschien helemaal geen grote ramp, maar in het geval van Stolen Babies en hun debuutalbum There Be Squabbles Ahead, vind ik dat toch wel erg jammer. Dit is namelijk een hele verrassende plaat geworden. Stolen Babies is ooit begonnen als een twaalfkoppige formatie onder de naam The Fratellis, maar zijn nu weer teruggebracht tot een viermansband. Een band met met vele (muzikale) gezichten. Het meest opvallende bandlid is zangeres Dominique Persi en haar gebruik van de accordeon op diverse nummers. Ze zingt daarbij meestal met een (rauwe) rockstem, maar kan ook echt hard uit de hoek komen met enkele extreme uithalen. De muziek is een flinke mix van uiteenlopende stijlen. Van punk en ska tot aan deathmetal, en van electro en goth tot aan progressive rock. 't Komt allemaal langs. Op het ene moment waan je je onder de Mexicaanse zon, dan weer in een circustent, maar voor je het weet sta je in het midden van een moshpit bij een deathmetal-concert. Dit brengt de band en haar muziek ergens in het midden van Guano Apes meets Mike Patton meets No Doubt meets Cradle Of Filth. Met al hun twists and turns krijg je steeds iets anders voorgeschoteld. Zeer afwisselend dus. Maar ook verfrissend en zeker niet irritatie opwekkend. Hoe meer je naar het album luistert, hoe meer je er in ontdekt. Heerlijk!

Klinkt wel interessant, ben benieuwd hoe ze zijn met tDEP en Poison The Well :)

Zeg er het uwe van...