Arid - All Things Come in Waves

Tien jaar na je debuut-cd met je derde cd op de proppen komen, da's alles behalve productief te noemen. Goed, Jasper Steverlinck bracht ondertussen nog een mooie solo-cd uit gevuld met covers, nadat zijn versie van David Bowie's "Life On Mars" onverwacht een groot succes werd. Daarnaast was er een lappenmand waar hij moeilijk uit kwam, maar dan nog is drie cd's in tien jaar toch wel erg karig. Gelukkig is de stem van Jasper Steverlinck in die tien jaar wel nog steeds even goed gebleven, blijkt bij beluistering van All Things Come In Waves. Daar klinkt twijfel in door, vind je? Dat klopt, dat heb je goed aangevoeld! Want, mjah, ik weet het niet zo goed met All Things Come in Waves. Ik mis de gitaren teveel op deze nieuwe cd. Dat was nou zo juist zo fijn aan de debuut-cd van deze Gentenaren. Dat naast die fenomenale Buckley-achtige stem van Steverlinck ook gitarist David Du Pré verfijnde accenten legde en welgeplaatst een scherp randje gaf aan de liedjes. En daar ontbreekt het aan op All Things Come in Waves. Ik moet ze af en toe zoeken met een zaklampje. Neem alleen al het openingsnummer "Right This Time", trek daar de gitaren wat meer naar voren en stop die wollige synthesizerlaag wat naar achteren - of laat 'em voor mijn part geheel weg - en je hoort volgens mij pas echt dat het wel degelijk een mooi nummer is. En dat geldt voor veel meer nummers op All Things Come In Waves helaas, maar gelukkig niet voor allemaal. Al zou het zo maar kunnen dat deze ergernis typisch iets is dat alleen mij overkomt en dat dat wordt veroorzaakt door mijn na tien jaar nog steeds koesteren van Little Things Of Venom.

lost stories , if you go en words maken dit tot een verschrikkelijk mooi kippenvel album...

arid bedankt, het wachten waard

Zeg er het uwe van...