Ayreon - 01011001

Opener "Age Of Shadows" start met synthesizerklanken en meteen word ik weggeblazen door een zeldzaam diep en gelaagd geluid. Tien seconden onderweg en Arjen Lucassen heeft me al kunnen verrassen! "Age of shadows" is verder overigens een lekkere rocker, waarin meteen 8 van de 17 zangers en zangeressen langskomen. En wat heeft Lucassen weer een fraai palet aan stemmen verzameld: op dit album zijn van eerdere edities bekende namen als Jorn Lande, Floor Jansen (After Forever) en Anneke van Giersbergen (Agua de Annique) te vinden, maar ook Daniel Gildenlöw (Pain Of Salvation), Phideaux, Bob Catley (Magnum), Hansi Kürsch (Blind Guardian) en de Nederlandse hiphopper Wudstik. Instrumentaal wordt Lucassen als altijd bijgestaan door drummer Ed Warby en daarnaast door onder anderen Derek Sherinian, Michael Romeo (Symphony X), Tomas Bodin (The Flower Kings) en fluitist Jeroen Goossens (Flairck). Een project dat zo volgestouwd is met grote namen is bijna een garantie voor ellende. Zo niet bij Lucassen, die zijn kwaliteiten op dat vlak al ruimschoots heeft bewezen. Het verhaal van 01011001 (binaire taal voor "Y", een planeet in het verhaal) grijpt terug op het verhaal van de cd's voor The Human Equation. Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik meestal niet zo geboeid ben door concepten en dat is ook hier het geval. Maar ook dan blijft het een waanzinnig lekker dubbelalbum dat vooral als progmetal te omschrijven is, ondertussen van classic rock naar gothic metal naar folkprog zwierend zonder te bezwijken onder topzware bombast of als los zand uit elkaar te vallen. Natuurlijk kan ik melden dat in sommige tracks de nodige verwantschap met Pain Of Salvation te horen is, of dat Jorn Lande in "Newborn Race" griezelig veel als Phil Lynott klinkt, dat Bob Catley zelfs in de koortjes uit duizenden te herkennen is. Uiteindelijk komt het echter op één ding neer: Lucassen heeft weer een intrigerend en verrassend album neergezet en wat mij betreft The Human Equation op zijn minst geëvenaard. Hij mag dan van zichzelf zeggen dat hij geen wereldzanger of wereldgitarist is, wat hij hiermee presteert zullen maar weinigen voor elkaar krijgen. Chapeau!

Vooraf was er vooral bij de zich (te) serieus nemende muziekpers nog wel wat scepsis. Gelukkig zijn de (schrijvende) liefhebbers het er inmiddels wél over eens dat het wederom een klasse-album is geworden. En na het bezoek in DWDD en de opkomst van de release-party in Utrecht komt het met de verkoopcijfers ook wel goed. Met recht een nederlands product om trots op te zijn!

Het album is al gelijk op #2 binnengekomen. Hoogste ooit voor een Ayreon album.

Wat nou geen wereld gitarist, lucassen mag zich scharen onder namen als Andrew Latimmer, David Gilmour, meningen ok maar doe ze niet voor als waarheden mr, recencist........

Lezen is ook weer een vak apart wat niet in je opleiding zat. De recensist zegt dat Lucassen dit van zichzelf zegt. Maar het is ook moeilijk lezen met een waas van woede voor je ogen als het over je helden gaat ;-)

Speciaal voor E de Jonge: http://www.leestrainer.nl/Tekstbegrip.htm

Zeg er het uwe van...