Charlottefield - What Are Friends For

De combinatie van bandnaam (Charlottefield) en cd-titel (What Are Friends For) deed mij in eerste instantie vermoeden dat de tweede cd van deze Britten vol zou staan met lieve liedjes. Nou, dat mochten Dionne Warrick, Gladys Knight, Elton John and Stevie Wonder gewild hebben. Niets van dat al. Charlottefield doet op What Are Friends For zijn best om je met hun post-hardcore keer op keer tegen de haren in te strijken en slaagt daar met verve in. Chaos, opgekropte gevoelens en een afkeer voor bijna alles wat met gangbare harmonieuze melodieën te maken heeft, dat is wat je voorgeschoteld krijgt. In iets meer dan half uur knalt er vooral venijn uit je speakers. Zanger/gitarist Thomas House bijt je de ene na de andere vlammende kreet toe, terwijl bassist Chris Butler doet alsof hij routineus zijn dagelijkse melkboerroute rijdt, maar mooi wel de verkeersdrempels neemt zonder vaart te minderen. Terwijl drummer Ashley Marlowe stug doorploegt om nog maar te zwijgen over tweede gitarist Adam Hansford. Dan kom je dus uit in de buurt van The Jesus Lizard, Shudder To Think en Fugazi. En dat levert dus op What Are Friends For acht intense tracks op die je weinig ruimte laten om op adem te komen. Zelfs in een wat minder opgefokt nummer, zoals het trage "Late Repeat", bekruipt me keer op keer een beklemmend gevoel. Dat je hart bonst in je borstkas en je je paranoïde vervolgens afvraagt waarom er geen vraagteken staat achter de cd-titel. Waarom zouden ze.

Zeg er het uwe van...