Don Airey - A Light in the Sky

Ooit, ergens halverwege mijn VWO-tijd, kocht ik bij de bibliotheek in mijn geboortedorp een afgeschreven tapeje van Rainbow's Difficult to Cure. Het was een tapeje dat ik een tijdlang echt bizar veel draaide. Op een bepaald moment liep het echter vast in mijn oude cassettedeck. Tot nu toe is het er nooit van gekomen om eens de cd-versie van dat album te kopen. Of beter, ik was het vergeten. Dat ik toch weer aan Difficult To Cure moest denken komt door A Light In The Sky, de nieuwe solo cd van Don Airey. Daarop staan met "Shooting Star", "Endless Night" en "Love You Too Much" drie nummers die naadloos aansluiten op het geluid van die plaat. Of op Deep Purple, zo je wilt. Wat niet raar is, want Airey is daar sinds het vertrek van John Lord volwaardig bandlid. Maar het leuke aan A Light In The Sky is dat Airey qua geluid als een bezetene zigzagt door zijn imposante carrière en het zelfs nog wat breder trekt dan dat. Want er staat zelfs klassiek werk op. "Into Orbit" met Airey achter de piano en Lidia Baich op viool is een mooie onderbreking. Airey neemt overigens wel vaker gas terug. Naast Baich krijgt Airey nog hulp van zowat alle leden van Thunder en Jamiroquai-gitarist Rob Harris. Net als op zijn veel over het hoofd geziene eerste solo-cd K2, Tales of Triumph and Tragedy toont Airey zich in de instrumentale nummers op A Light in the Sky een meester in het creëren van spectaculaire vergezichten. Tracks die aanvoelen alsof je een reis maakt door een landschap. Alleen waar het op K2 om een berg handelde doet hij nu 'ff' een hele sterrenhemel. Maar aan iemand die al jaren zelf een (vaak onopvallende) ster is achter zijn keyboards kun je dat rustig overlaten.

Zeg er het uwe van...