Earth - The Bees Made Honey In The Lion's Skull

Laat je niet afschrikken door de lelijke, potsierlijke hoes, want die doet geen eer aan de muziek. Past er helemaal niet bij. Een getekende schedel associeer je met harde metal, en hoe hard je bij de nieuwe Earth ook zoekt: geen metal te vinden. Vroeger wel, in de jaren negentig was Earth de eerste doom metal / drone band die zware riffs eindeloos herhaalde tot in de eeuwigheid. De ultieme inspiratie voor Sunn o))). Op de in 2005 uitgebrachte superplaat Hex; or printing in the infernal method was er echter nauwelijks meer metal te horen; hier was er alleen plaats voor een apocalyptische, depressieve, minimalistische en zeer trage vorm van country. Adembenemend mooi, als je in staat was jezelf te laten meeslepen op inktzwarte, doomy tonen. En nu vindt Earth opnieuw het wiel uit. De country-twang is niet helemaal weg, maar de echte zwaarmoedigheid heeft plaatsgemaakt voor berusting en melancholie. Zeven uitgesponnen nummers lang wordt er traag en bepaald niet dynamisch gemusiceerd, en wordt er vol ingezet op sfeer, sfeer en nog eens sfeer. De wijdse klanken roepen beelden op van verlaten vlakten met hier en daar een troosteloze boom en een keer in de zoveel kilometer een gehucht met dertien inwoners waar de tijd stilstaat. En die staat ook stil in de muziek. Bij gebrek aan een beter benaming noem ik dit de eerste echte ambient-rockplaat. En dan mag gastmuzikant Bill Frisell het geluid mooi aanvullen vanuit een psychedelische jazzy achtergrond, elke noot staat in dienst van de sfeer, die - hoe minimaal en repetitief ook - ontzettend krachtig neer wordt gezet. Originele en sublieme plaat.

Zeg er het uwe van...