El Cuy - El Cuy

Het klassieke powertrio is nog lang niet dood. En mochten wij in het westen geen zin meer hebben om bas, drum, gitaar en zang over drie muzikanten te verdelen, dan zijn er andere plekken op de wereld waar men het nog graag doet. El Cuy komt uit de Peruviaanse hoofdstad Lima en probeert de middenweg te vinden tussen MC5 ('El Vertigo') en Blue Cheer. Niks 'El Condor Pasa' dus, maar beuken in de Andes. Dat betekent tien keer opgevoerde gitaarriffs die geen van allen origineel zijn, maar je wel een schop onder je kont geven. Deze tien tracks voeren overigens niet alleen terug naar eind jaren zestig en begin jaren zeventig, maar herinneren ook aan de klassieke combinaties van overstuurde riffs en doorgefokte gitaarsolo's van een band als Motörhead ('Iraqui'). De teksten zijn gezongen in het Spaans, maar voor de liefhebbers ook in het Engels vertaald. Briljantjes van tekstdichterschap laten ze daarbij niet zien. Niet dat liefhebbers van ouderwets beukende powerrock daar in eerste instantie op zullen letten, lijkt me zo. Aardige plaat vanuit een onverwachte hoek. Alleen begrijp ik niet zo goed waarom je je zo stoere band naar een klein varkentje ( "Cuy") vernoemt, maar wellicht mis ik iets.

Hi bro!! Im Bill fron El Cuy. Now Im in Amsterdam, would be cool to meet you here and talk about our CD. Next year gonna come with the hole band in a European tour with concerts here or Tilburg. Cool your review. Contact me at cuy_rock@hotmail.com

R&R in the Andes!!

Cheers!!!

ik hoop dat je Spaans ken JW.. :)

Zeg er het uwe van...