Graham Isaacson - Memories In Shadows

Het eerste nummer moet meteen goed zijn. Dat is wat Graham Isaacson op zijn debuutalbum Memories In Shadows doet. Ik zie hem daadwerkelijk met z'n gitaar buiten in de regen staan waar hij zijn klaagzang ten gehore brengt. Die ene nacht met haar had alles in zich om voor eeuwig te worden voortgezet, maar zij dacht er kennelijk anders over. Hij brengt het nummer droevig, gedragen door zware rauwe stem. Voorbijgangers zie ik in mijn beleving begrijpelijk knikken. De jongeman, slechts 24 jaar oud, heeft het moeilijk in "Pourin' Rain". Isaacson zoekt het in de singer-songwriterhoek. Naast de gebruikelijke gitaar wordt er het nodige gebruikt ter opleuking van de liedjes. Zo wordt er bijvoorbeeld een piano, viool en drums gebruikt. De meeste liedjes nestelen zich qua melodie en tekst snel in je hoofd. Ik moet erg denken aan een lome Chris Isaak in combinatie met de artiesten als John Hiatt en Shawn Mullins. De uit Portland afkomtige Isaacson heeft alles in zich om een geweldig album af te leveren, maar vooral het tempo in de liedjes - dat laag ligt - breekt het toch wel wat op. Hoe mooi het allemaal ook gedaan is. Voor de eerste video werd voor het nummer "What's The Point" gekozen. Dit is representatief voor de rest en ook dit gaat mij door merg en been. Alleen een heel album vol met deze droefsnoetmuziek is wat te eenvormig. Ik zou het uit willen schreeuwen: jongen, lach eens een keer! Het komt dan vast helemaal goed. Talent heb je genoeg.

Zeg er het uwe van...