Kayak - Coming Up For Air

Bij de eerste track van het nieuwe Kayak-album, "Alienation", weet ik zeker dat ik Aleena Gibson van Kaipa hoor. De zang van Cindy Oudshoorn op de rest van de cd sterkt me in die gedachte. Maar ja, ik zit achter het stuurwiel van m'n auto, dus het boekje moet even in het dashboardkastje blijven. Bij thuiskomst zoek ik me suf in het boekje, maar nee hoor, geen Aleena Gibson, het is wel degelijk Cindy Oudshoorn. Tegelijkertijd valt me iets anders op: het drumwerk is afzonderlijk opgenomen. Dat verklaart wellicht dat een deel van dat drumwerk op deze cd wat tam is. Dat tamme drumwerk en de soms wat al te brave productie maken dat dit album na een sterk begin wat inzakt - in de auto tenminste. Bij beluistering vanaf een échte installatie voegt de diepte van het geluid een dimensie toe die ook de wat mindere tracks flink helpt. Halverwege worden de tracks gelukkig sowieso weer een stuk beter, beginnend bij "Sad State Of Affairs", dat Kayak's kenmerkende mix van pop, symfo en progrock laat horen. Over muzikale vaardigheid is bij Kayak per definitie niet te klagen, terwijl het vertrek van Bert Heerink prima is opgevangen met de promotie van Cindy Oudshoorn. Of zij en oudgediende Edward Reekers tracks solo zingen, gezamenlijk of koortjes verzorgen, het klinkt allemaal solide en geschoold maar nooit routineus. Eigenlijk geldt dat voor alle bijdragen op deze cd, zoals gezegd met uitzondering van een gedeelte van het drumwerk. Coming Up For Air is daarom een album met een dipje, dat uiteindelijk wel degelijk een dikke voldoende haalt. Een hele dikke voldoende.

Zeg er het uwe van...