Mint - Hinterland

Ik heb een nieuwe auto. Dus toen ik de vraag kreeg om het derde album van de Belgische formatie Mint te recenseren, was het een logisch gevolg dat dit plaatje in de autoradio zou belanden. En dat is helaas mijn fout geweest met dit album, want Hinterland is geen autoplaat. Wat is het wel? Een mooie plaat als je er voor in de stemming bent. En een plaat waarin popliedjes overgoten worden met synths en allerlei niet alledaagse geluidjes. En dat laatste is iets waar ik normaal gesproken ontzettende moeite mee zou hebben, maar vooral bij een liedje als "Giving blood to my machine" lijkt het goed te werken. Wat vooral opvallend is dat het geheel eigenlijk meer Brits klinkt dan je van een Belgische band zou verwachten. In "White line" hoor ik de geest van Liam Gallagher qua zang en als ik bij het titelnummer ben beland merk ik dat die eerdere link met Oasis geen toeval was. Het had zo door Noel geschreven en uitgevoerd kunnen zijn. Misschien is het daarom ook wel dat dit album het beter doet in de huiskamer, want Oasis doet het ook al een tijdje niet meer zo goed in de autoradio. Daar kan de productie van John Morand en Alan Weatherhead (bekend van hun werk met Sparklehorse) niets aan veranderen. Jammer, want ik heb nu ook eindelijk een kick ass stereo in de auto...

Slechte recentie! Je Kick-ass Stereo is niet de reden waarom ik zo'n recentie lees!

@ Philip: Slechte recensie van mijn slechte recensie. Dat je nou net die 2 woorden eruit weet te halen bewijst wel dat je niet echt tussen de regels door kan lezen.

Ach, de albumcover doet iig vermoeden dat deze plaat bij uitstek geschikt is voor in de auto :)

Zeg er het uwe van...