Saint Deamon - In Shadows Lost From The Brave

Na het intro "The Exodus" knalt "My Judas" uit de speakers en zit ik even met open mond voor me uit te staren. Sodeknetters, wat een power! En die zanger! Waar Frontiers zich meestal bezig houdt met een aanzienlijk rustiger deel van de rockmarkt, is dit Saint Deamon een powermetalband van het zuiverste water. Gitarist Toya Johansson en drummer Ronny Milianowicz werkten eerder al mee op Sinner's Mask of Sanity, maar zijn sinds 2000 bezig met hun eigen band. Zanger Jan Thore Grefstad is echter de openbaring van deze cd. De man heeft een stem waarmee hij Halfordiaanse uithalen maar ook fraaie rustiger stukken laat horen. Nergens laat hij zich echter verleiden om te gaan schreeuwen, het blijft altijd zingen wat hij doet. Producer Jens Bogren (o.a. Symphony X en Opeth) heeft gezorgd voor een afgewogen geluid, dat echter nergens compromissen doet aan de kracht ervan. In "No Mans Land" wagen ze zich aan wat bijna een strijdlied is. Ze slagen erin het van de kitsch weg te houden met een fraai intermezzo met alleen zang en toetsen halverwege. Qua stijl doet het denken aan bands als Helloween en Masterplan: meestal flink up-tempo, retestrakke riffs en toch nergens een volgelopen brij van geluid. Het hele album lang weten ze het hoge niveau vast te houden. Compositorisch kunnen de refreinen iets minder voor de hand liggend, maar neem van mij aan dat dat ruimschoots wegvalt tegen de pluspunten...

Zeg er het uwe van...