School of Language - Sea From Shore

De eerste indruk die je maakt is erg belangrijk. Dat geldt in heel veel situaties en wat mij betreft ook een beetje bij het bespreken van cd's. Ik vorm mijn eerste indruk van een album meestal al na een paar seconden muziek. Als dat eerste stukje muziek me bevalt, dan luister ik de rest van de cd met veel belangstelling af. Als het echter tegenvalt, dan moet ik vaak moeite doen om de cd helemaal af te luisteren. Dat is geen erg handige eigenschap voor een muziekbespreker, dat realiseer ik me. Van de andere kant heb ik intussen geleerd om die 'tegenvallende' cd's ook een kans te geven en vaak beluister ik ze vaker dan de cd's die me direct bevallen. Dat is ook de reden waarom ik Sea From Shore, de eerste solo-cd van David Brewis van Field Music al meerdere malen gedraaid heb. David Brewis heeft dit album niet onder zijn eigen naam maar onder het pseudoniem School of Language uitgebracht. De cd begint met part 1 en part 2 van de song "Rockist" en dit nummer heeft een irritante zangsample als basis. 'Aa-Ie-Oo-Oe...' en dat honderden malen herhaald gedurende vrijwel het hele nummer. De sample komt ook weer terug in "Rockist Part 2" én (minder opvallend) in "Rockist Part 4" waar de cd mee eindigt. In het voorlaatste nummer "Rockist Part 3 (Aposiopesis)" hoor ik het dan weer helemaal niet. De elf songs van dit album zijn niet slecht geschreven en nummers als "Keep Your Water" en "Extended Holiday" zijn zelfs heel erg verwant aan Radiohead, maar toch roept het bij mij niet dezelfde emoties op. Dat komt misschien ook wel door de zang, want dat iele stemmetje klinkt niet overtuigend genoeg. David Brewis heeft zo te horen erg veel tijd aan de productie besteed en daardoor is het spontane dat muziek voor mij toch moet hebben verdwenen. Er zullen vast genoeg liefhebbers voor de muziek van School of Language zijn, maar ik hoor daar (nog) niet bij.

Zeg er het uwe van...