Speelman & Speelman - Oog van de Orkaan

"Als dat geen kleinkunstacademie is", bedenk ik me als ik de eerste tonen van Oog van de Orkaan hoor. Het debuutalbum van het duo Speelman en Speelman is namelijk doorspekt met kleinkunst-cliché's. Het liefst zoveel mogelijk tweestemmig, duidelijk gearticuleerde teksten voorzien van Wassenaarse tongval en alles staat in the kader van het Hollandse poldermodel. Dat Speelman en Speelman zich hiervan bewust is, is dan ook te zien aan de hilarische begeleidende foto's in het cd-boekje en hun Delfts Blauwe website. En titels als "Frietje" en "Fred" dragen hier ook wel aan bij. Bij meerdere luisterbeurten valt het echter op dat dit album toch meer diepgang biedt dan in eerste instantie lijkt. En dat komt met name door het stemgeluid van de broers Speelman die als ze solo zingen met name iets weg hebben van Huub van der Lubbe. Het duidelijkste voorbeeld is hierin het nummer "Dode Vlinder" wat niet had misstaan in het oeuvre van De Dijk. Ook liedjes als "Gelukkig uit elkaar" en "De wereld wordt gered" roepen dezelfde associatie op (die laatste overigens ook met Doe Maar). De link met De Dijk is overigens niet zo vreemd omdat dit album geproduceerd is door JB Meyers (tegenwoordig vaste kracht bij De Dijk) en het duo is door hun op sleeptouw genomen door regelmatig het voorprogramma te vullen. Die productie is overigens om door een ringetje te halen. Die zit retestrak in elkaar. Alleen is het jammer dat het liedje "Retestrak" naar mijn mening door de te melige tekst op dit album een beetje misstaat. Dat sluit toch meer aan bij Veldhuis en Kemper. Maar ik denk dat er met de rest van dit album eindelijk een duo is opgestaan die de aansluiting heeft gevonden bij de koning en de keizer van de kleinkunst, Acda en De Munnik. Als ik dan later de bio nog eens doorlees zie ik pas dat ik het helemaal fout had. "Aha, theateracademie", fluister ik in mezelf.

Zeg er het uwe van...