Svartsot - Ravnenes Saga

Als ik 's ochtens in de bus zit, zie ik aanplakbiljetten voor een uitvoering van de vier jaargetijden voorbijkomen. Mijmerend vraag ik mij zo langzamerhand af of het niet tijd wordt voor een nieuw stuk, want tegenwoordig lijkt de herfst een eeuwigheid te duren en staat daarna gelijk de lente voor de deur. De lente, die prachtige lente, de mooiste tijd van het jaar. Er is al veel over geschreven. Na maanden van eindeloze buien ga je er alleen maar meer naar uitkijken. De eerste keer zonder jas naar buiten, een aangenaam zonnetje waar je nog niet van verbrandt, de voordelen van het Duyvis-effect en de wegblijvende duisternis als je na een dag hard werken thuiskomt. In de verte hoor ik al de eerste opbeurende deuntjes. Een vrolijk kwispelende fluit, een pulserende lijsttrommel en een riedelende mandoline. Ik krijg zin om te dansen en te feesten. Een opbeurende hoempa wordt ingezet, gevolgd door een uitbundige polka. Ik raak steeds meer in trance. Nee, nu eens geen blackmetal-gejengel, maar een diepe en warme grunt. Met lekker groovende gitaar- en baslijntjes. Ik kom er helemaal in. Ik wikkel mij in een warme deken van uitgestrekte groene velden met geurige en kleurige bloemen. Ik...'Hé wakker worden! We zijn al bij het eindpunt. Uitstappen.' Verbaast kijk ik om mij heen. Weg is alles, weg is de droom en terug is de regen. Op het schermpje van m'n mp3-speler prijkt de naam Svartsot. Het album heet Ravnenes Saga. Het leek alvast lente. Ik kan haast niet wachten.

Zeg er het uwe van...