The Green Mist - Next Stop Antarctica

Australië is heel ver weg en Tasmanië is nog een stukje verder weg en ook een stukje geheimzinniger. Misschien dat het daarom zo tot de verbeelding spreekt. Bij mij tenminste wel. Ook bij Juan Mari. Samen met Gorka Munster runt hij het Baskische undergroundlabel Bang! Records. Op dit label verschijnen vrij veel obscure Australische bands en de reden hiervoor is waarschijnlijk dat Juan regelmatig naar 'down under' reist om op zoek te gaan naar interessante bands. Op Tasmanië heeft hij bijvoorbeeld The Green Mist gevonden. The Green Mist is een gelegenheidsformatie van Julien Poulson met op vrijwel elk nummer van Next Stop Antarctica een andere bezetting. Naast Julien is bassist Brian Ritchie van The Violent Femmes eigenlijk de enige vaste kracht. De opvallendste muzikanten op dit album zijn echter zangeres Tracy Redhead en Charlie Owen op slide- en lapsteelgitaar. Nu staan er op dit album zeker wel een aantal prima songs maar de tracks waar deze beide muzikanten aan meewerken, steken toch met kop en schouder boven de rest uit. Daarom is het verdomd jammer dat Tracy alleen maar op "Roads & Cars" en "City is Sinking" meedoet. Dit laatste nummer zou zo van een PJ Harvey-album afkomstig kunnen zijn. Voor de rest doen de songs vaak denken aan R.E.M. in hun independent tijd. Neil Young & Crazy Horse hoor je terug in het gitaarwerk op "The Rumbler" en "This Garden". Next Stop Antarctica is best wel een goede cd, maar als Julien ook de vier instrumentale songs van teksten had voorzien en deze door Tracy Redhead had laten inzingen, was het misschien wel een heel goed album geworden. Uit het verre Australië dringt niet zo snel iets door in Europa en dat zal ook wel voor The Green Mist gelden. Dat is toch wel jammer.

Zeg er het uwe van...