The Heavens Devils / La Grâce

Het Drentse The Heavens Devils is een bandje uit de categorie Geen Gelul, Gebak van Krul. Inpluggen en spelen maar. Dat is natuurlijk niet altijd een garantie voor goede muziek, maar in dit geval zit het gelukkig wel snor. Niet alleen zitten de zes liedjes van Kings and Killers degelijk in elkaar, met de keuze van producer Guido Aalbers, die flink wat grote namen op zijn c.v. heeft staan, achter de knoppen is het geluid ook nog eens om door een ringetje te halen. Het sterkst zijn de Drenten als ze recht op hun doel af gaan en dan het liefst een beetje up-tempo om zanger Erwin Zijlstra het vuur naar aan de schenen te leggen. Dat zijn de nummers waar deze Drentse Brian Johnson zich als een vis in het water voelt. Als het tempo wat zakt, dan vind ik de nummers ook gelijk een stuk minder sterk. Als deze mannen nog een beetje doorgroeien kunnen ze zo aanhaken bij Peter Pan Speedrock of Danko Jones.

In eerste instantie denk ik dat La Grâce zo kan aansluiten bij The Heavens Devils. Hun EP begint namelijk net zo zeer met van dik hout planken te zagen. Maar al snel blijkt dat La Grâce met Annika Boxhoorn een zangeres in de gelederen heeft. En die heeft best een bekoorlijke strot, maar de Rotterdamse Brian Johnson kan ik haar toch echt niet noemen. Bovendien kiest La Grâce er al snel voor om wat meer variatie in hun nummers aan te brengen dan de hierboven genoemde sympathieke Drenten. Al blijft het wel lekker stevig wat de Rotterdammers laten horen op deze EP. Dat ze bands als Skunk Anansie en Auf der Mauer noemen in hun bio snap ik wel, van die twee heeft de band namelijk zo nu en dan best wat van weg. Voeg daarbij Anouk en Queens of The Stone Age als extra invloed in vier sterke liedjes toe en je snapt dat La Grâce hoog inzet. Of dat inderdaad binnen korte tijd zal resulteren in een uitverkocht Ahoy zoals de band brutaal stelt hun biografie dat weet ik echter nog niet zo zeker.

Zeg er het uwe van...