Tokota / Starring Lisa

Deze titelloze ep is de debuut-ep van Tokota. Hun voorman Thomas Mourant is echter allesbehalve een groentje. Hij maakte deel uit van Mintzkov toen ze nog Luna als tweede woord achter hun naam hadden geplakt. Bij de eerste maten van "All So Clear" veerde ik op. Even dacht ik dat ik ging luisteren naar de band die de leemte zou gaan vullen die The Dismemberment Plan achtergelaten had toen ze er een punt achter zetten. Dat bleek niet het geval. Al snel buigt het nummer af richting meer ordinaire, maar toch wel fris van leer trekkende gitaarrock, die je met een beetje goede wil wel een light-versie van Queens of the Stone Age zou kunnen noemen. In de zes liedjes bewijst Mourant met zijn goede gitaarspel en dito zang bewijst zich prima te kunnen redden zonder zijn vroegere bandleden. De muziek die Tokota maakt is aardig divers, zo galmt in "Today" toch nog de dEUS-invloed door die Mintzkov ook zo kenmerkt. Maar in "We Talk About It" waaiert de band weer meer de Dinosaur Jr. kant op. Flink wat afwisseling dus op deze prettige kennismaking met de finalisten van Humo's Rockrally 2006.

Het Amsterdamse Starring Lisa heeft ook een oude bekende in de line-up. Joris stond voorheen achter de microfoon bij het veelbelovende noor, maar die band knalde, zoals zo vaak gebeurt, uit elkaar door muzikale en andere meningsverschillen. Ook achter de knoppen bij de opnamen zat hier een bekende naam, Corno Zwetsloot nam de productie van Another Ordinary Saturday voor zijn rekening. Bovendien werd deze debuut-ep van Starring Lisa ook nog eens gemasterd door Zlaya, die onder andere veelvuldig met The Gathering samenwerkte. De technische kant van het verhaal is dus dik oké. Dan moet de inhoudelijke kant welhaast ook wel kloppen zou je zeggen. En die gedachte is de enige juiste en niet zo raar, want bij noor zat dat ook wel snor. Op Another Ordinary Saturday zijn vier fijne indiepopliedjes terug te vinden. Het openingsnummer "Sara Told Me" krijgt naar het einde toe wat klagerigs over zich zoals wijlen Kurt Corbain dat ook zo fijn kon doen. De rest van het liedje ligt wat meer in de lijn van een downtempo Pavement-liedje. Geen straf om te beluisteren. Dat de band nog niet geheel een eigen geluid heeft is niet zo gek, ze bestaan namelijk nog geen jaar. Ik gok dat deze band binnen nu en jaar een stuk verder zal zijn. De basis is in ieder geval stevig zat.

Zeg er het uwe van...