Autechre - Quaristice

'Dit kun je toch geen muziek meer noemen?' 'Ik moet het recenseren.' 'Oh, dan vind je dit zeker wél goed.' 'Ja, want ik snap er geen bal van.' Nou ja, denk daar maar wat knipogen bij. Toch weet iedereen die wel eens een recent album van Autechre heeft gedraaid dat de lol zit in 't puzzelen. Waar is de ingang tot dit universum en hoe ver komen we dit keer. Ik moet toegeven dat ik zelf in de grindbak van Draft 7.30 was vastgelopen en daardoor de vorige plaat Untilted langs me heen had laten gaan. Nieuwe ronde, nieuwe kansen en deze keer valt het allemaal best mee. Quaristice biedt geen nieuwe inzichten, maar bevat genoeg robotfunk en vleugjes melodie om behapbaar te zijn. Opener "Altibzz" stelt, als een makkelijkere eerste vraag op een tentamen, de luisteraar gerust met wat glijdende synthesizerakkoorden. Daarna begint het intergalactisch stuiterballen. De beste momenten zijn die waar melodie en ritme samenkomen, iets waar het duo de laatste jaren wat van lijkt te schrikken. "Simmm" is mijn favoriete nummer. Na een spetterende opening die vanzelfsprekend ontaardt in chaos, klinkt er geklop, waarna een deur krakend opengaat. Plotseling pakken donkere wolken zich samen boven een bedrijvig elektriciteitshuisje. Een magisch moment van filmische schoonheid. De tweede helft van de plaat is meer dansbaar met beats die haast rechtdoor swingen. Flat Eric (van Mr. Oizo) zou zich wel een dagje achter zijn bureau kunnen vermaken met "90101-5l-l". Aan het slot van het album keert de ambient van het intro terug. Het voelt echt als thuiskomen na een lange reis.

Voer voor Autechre verzamelaars. Alle Ep's van 1992 tot 2002 in een fraaie verpakking: http://warp.net/records/autechre/eps-1992-2002-out-now-reviews

Zeg er het uwe van...