Bobaflex - Tales From Dirt Town

Point Pleasant, West Virginia: een gehucht langs de Ohio River in de middle of nowhere, gelegen ergens in het noordoosten van de VS. Daar vormen vijf heren een heftig metalkwintet: Bobaflex. Opgericht door de broers McCoy, nazaten van de in Amerika jaren slepende Hatfield-McCoy familie vete (1878-1891). Maar goed ik dwaal af, terug naar het heden. Marty en Shaun McCoy nemen de vocalen voor hun rekening. Daarnaast spelen ze beiden gitaar, evenals Mike Steele. Bassist Jerod Mankin en drummer Tommy Johnson completeren het kwintet dat metal maakt van een soort dat je niet makkelijk onder één noemer kunt scharen. Het is een mix van nu-metal, hard rock en stoner. Zie het als een moderne mix van Alice in Chains, Rage Against the Machine en System of a Down. Het album begint meteen hard met "Sellout", waarin Bobaflex de toon zet met Hey Mr. Nickelbak can you write a smash for me, he said / son you must learn to sing cause all you do is scream / can't you see I'm on the other side. "That Olse Speed" opent met een heerlijke RATM-achtige riff, terwijl "Savior" en "I Still Believe" weer heel rustig van wal steken met een Spaans akoestisch deuntje. Dit album heeft ondanks alle ingrediënten flink moeten groeien, na de eerste luisterbeurt vond ik het maar niets, echter... de volhouder wint.

Zeg er het uwe van...