Bush Tetras - Very Very Happy

De Bush Tetras, ik had nog nooit van ze gehoord. Ze waren echter in het begin van de tachtiger jaren populair in New York, als je althans de Wikipedia mag geloven. Al leverde dat niet meer dan een paar ep's en cassettes op. In de Wikipedia kun je ook lezen dat ze halverwege de negentiger jaren weer bij elkaar kwamen. Na twee ep's, waarvan één met oud materiaal, kwam hun eerste volledige album in 1997 uit. Hierna werd het qua releases stil. Tot 2007, toen Very Very Happy verscheen en in 2008 ook hier gedistribueerd wordt. Very Very Happy is een wat vreemd samengesteld album geworden. Vijf liedjes verschenen in 1996 al op de ep Tetrafied: Previously Released Recordings. De Iggy Pop-cover "Sister Midnight" was reeds in 1997 op een tribute-album te bewonderen. En dan zijn er zes nieuwe opnames. Prima, zou je zeggen. Maar nee, het zijn geen nieuwe nummers, het is oude glorie opgenomen met de mogelijkheden van nu. Zangeres Cynthia Sley is een beest van een zangeres, qua stem ergens tussen PJ Harvey en Grace Slick in. De liedjes zijn ook heel goed te verteren. Er is alleen iets met het bandgeluid. Klinken de eerder verschenen liedjes op dit album nog wat ongedwongen, in deze liedjes wordt het er te dik bovenop gelegd. De drums klinken strak, maar zonder fantasie. Alsof er een heel stadion plat moet. En dan is er nog die van-dik-hout-zaagt-men-planken-gitaarsound die hierop aansluit, maar die ik ronduit storend vind en de kwaliteit die de liedjes wel heeft om zeep helpt. Ik kan dus niet heel heel blij worden van deze release, maar nieuwsgierig naar de opnames uit begin jaren tachtig ben ik er wel door geworden. De cd bevat overigens nog twee live opgenomen bonustracks en drie video's waarvan eentje de originele en de veel betere versie van "Too Many Creeps" uit 1980. Ik wist het.

Zeg er het uwe van...