Cool Genius / Emotional Elvis / Werring

Ik dacht dat "Monkey Boy" van Cool Genius ondertussen wel weer uit de playlists verdwenen zou zijn, maar blijkbaar doet het nummer het beter dan ik ingeschat had. En ook beter dan ze bij Goomah Music, het label van Cool Genius ingeschat hadden, want nu is er ook een fysieke single van uitgebracht. Eigenlijk begrijp ik dat bescheiden succes ook wel, want "Monkey Boy" is typisch zo'n liedje dat zich in je grijze massa nestelt en er voorlopig niet meer uit komt. Je wilt niet weten hoe vaak ik de afgelopen week tegen iemand 'He Monkey Boy what are you doing in the jungle' zei. De bijna hypnotiserende praatzang van Erik Neijmeijer is aan mij wel besteed. Voeg daarbij het felle repeterende gitaarriffje, de lekker pruttelende bas en het catchy refrein en je hebt inderdaad het recept voor een hit. Mijn enige bezwaar is dat er maar één nummer op mijn versie van de single staat.

Ook Emotional Elvis schopte het al veelvoudig tot uitzending op verschillende radiostations. En dan heb ik het over een lokale zender, maar gewoon over 3FM en Studio Brussel. Ook MTV vertoonde deze Eindhovenaren al. The Johnny Dusbaba EP is de voorloper van alweer een nieuwe album. Da's best rap, want voorganger Sounds Like Music is nog geen jaar oud. Aan ideeën blijkbaar geen gebrek. Zijn die ideeën dan ook goed? Hmm, deels wel. Ik vind het bijvoorbeeld zelf een slecht idee om in "Centerfold Kisses" de Eindhovense rapper Macro mee te laten doen En al helemaal om dat met zwaar Brabants accent te doen. Maar als je weet dat Emotional Elvis klinkt als een behendige kruising tussen Cake en Bloodhound Gang dan snap je dat misschien een stuk beter. Af en toe zijn de teksten van de band wel een beetje flauw, maar dat kun je met titels als "Centerfold Kisses", "Little Annie", "Pretty little MF" en "Mushroom Blitzkrieg" moeilijk anders verwachten. Toch vind ik deze EP van Emotional Elvis leuker dan de laatste albums van Cake en Bloodhoung Gang. Dat wordt nog eens versterkt doordat bijvoorbeeld in een nummer als "Headdown" flink wat Pixies-invloeden doorklinken. Maar natuurlijk wel vermengd met een lullig Casiotje...

Een band die ook zo de radio op kan is Werring. Deze twee Groningse broers zijn volgens mij meer in het buitenland geweest de afgelopen tijd, dan in Nederland. Ze hebben in Amerika zelfs voor een platencontract voor maar liefst vijf albums getekend. Inderdaad, dat lees je goed, vijf cd's. Blijkbaar hebben ze daar aan de andere kant van de plas veel vertrouwen in deze twee broers. Het verbaast me overigens niet helemaal, want Werring kan niet alleen zo de Nederlandse radio op, op een doorsnee Amerikaans rock station zouden ze ook niet misstaan met hun gelikte rock. Misschien zelfs wel een beetje te gelikt naar mijn smaak. Met iemand als Mike Shipley (oa. Def Leppard en Van Halen) achter de knoppen kun je moeilijk anders verwachten. Toch slaan ze op een slimme manier een brug tussen het soort bands dat Shipley produceerde en veelvuldig met synthesizers doordrenkte pop als Duran Duran, Simple Minds en Franky Goes To Hollywood. En ik gok dat ze daarmee niet tussen wal en schip gaan belanden uiteindelijk.

De hypnotiserende praatzang in deze is toch echt van de enige echte Bakerman; Bauke Bakker (drummer/zanger/enwataldiesmeerzij)
Maar Erik kan er ook wat van heur!!!!
S.

Emotional Elvis schijnt ermee te kappen.
http://twitter.com/Audiotist/status/15208101811

Zeg er het uwe van...