Dug Pinnick - Strum Sum Up

Ik ben wel een meester geworden in het missen van de soloreleases van Dug Pinnick. Ooit moest ik door een bevriende journalist gewezen worden op Poundhound en zijn eerste onder eigen naam uitgebrachte solo-cd, het in 2005 verschenen Emotional Animal wist ik ook in eerste instantie te missen. En nu gebeurt me weer hetzelfde met Strum Sum Up dat al weer van eind 2007 dateert. Misschien komt het wel doordat het al een tijdje- wat zeg ik al dik twee jaar! - verdacht stil is rond het drietal van de Texaanse übergroovemachine King's X. Daar gaat gelukkig dit jaar weer verandering in komen. In mei zal XV verschijnen en hopelijk doet de band daarna weer een tournee waarbij ze ook Nederland aan zullen doen. Tot die tijd moeten we het dus doen met dit Strum Sum Up. En laat dat nou bepaald geen straf zijn; alsof luisteren naar de groove van Pinnick ooit een straf kan zijn. Opvallend is dat ondanks dat er op deze cd van Pinnick voor het eerst geen enkel ander King's X-lid meespeelt, het wel Pinnick's solo-cd is die het dichtst bij het geluid van de Texanen ligt. Bovendien is het songmateriaal van Strum Sum Up ook net een slag beter dan dat van Emotional Animal. Wat ik me verder niet kan herinneren van een andere cd in mijn platenkast is dat voor enkele nummers de gitaarpartijen verdeeld zijn over de linker- en rechterspeaker, waarbij de linkshandig spelende Dug altijd de rechterspeaker pakt. Meest opvallende naam in het rijtje helpers is die van Billy Idol-gitarist Steve Stevens, die de lead guitar voor zijn rekening neemt in "Damn It". Andere, ten onrechte minder bekende hulpjes zijn Galactic Cowboys-gitarist Wally Farkas en Veruca Salt-drummer Kellii Scott. Maar voor alles draait Strum Sum Up natuurlijk om de zich immer bescheiden opstellende Dug Pinnick. De man, ondertussen met rasse schreden de zestig naderend, verdient niets minder dan een standbeeld.

Zeg er het uwe van...