Harlots - Betrayer

Het was Judas Iscariot die Jezus verraadde voor dertig zilverlingen en uitleverde aan de Romeinen. We weten allemaal hoe het afliep. De ene 'J' ging uiteindelijk naar boven en de andere viert nu feest met onze gehoornde vriend hier beneden. Geïnspireerd door dit verraad en andere duistere kanten van het Christendom, hebben de Harlots uit Ohio hun laatste album tot Betrayer gedoopt. Een toepasselijkere Paasplaat zul je dan mijn inziens ook niet snel meer vinden. Laat je echter niet in de luren leggen door dit donkere thema, want het is zeker geen blackmetal wat de heren brengen. Nee, we hebben hier te maken met een club die zich meer beweegt richting Converge, The Dillinger Escape Plan en Between the Buried and Me. Technisch hoogstaande noisecore dus, met ontelbare breaks, tempowisselingen en vingervlugge gitaarmasturbatie. Ik vind het heerlijk. Daar blijft het echter niet bij. Er is ook nog een zachtere kant. Net als je helemaal ondergesneeuwd dreigt te raken door al het geweld, wordt er overgeschakeld naar een dromerige, bijna broeierige stijl, waarmee al je frustaties meteen van je afglijden. Zoals Obsidian dat ook kan. En als je dan weer op adem bent gekomen, dan komt de chaotische en alles verwoestende kant weer bovendrijven om genadeloos toe te slaan. Wat rest is de "Suicide Medley". Een twaalf minuten durend spektakelstuk, waar alles samenkomt waar deze band voor staat. Een waardige afsluiter van een uitstekende release.

Zeg er het uwe van...