Heidevolk - Walhalla Wacht

De legende vertelt dat Koning Radboud zich aanvankelijk door de Frankische missionaris Wulfram wilde laten dopen, maar daar op het moment suprême van afzag. Toen Radboud met één been in de doopvont stond vroeg hij aan zijn doper of zijn voorouders ook in de hemel waren. Volgens de legende antwoordde Wulfram toen dat dat niet het geval zou zijn. Zij waren immers niet gedoopt en zouden dus in de hel verblijven. Radboud bedacht zich en stapte uit de doopvont. Hij prefereerde een hiernamaals met zijn voorouders. En zo zijn er vele verhalen, sagen en legenden geweest, uit zowel de eigen vaderlandse geschiedenis als de Noorse mythologieën, die voor genoeg inspiratie hebben gezorgd (en in de toekomst nog voor voldoende zullen zorgen) voor het tweede album van Heidevolk. Saksen, Bataven, Wodan en Walhalla zijn slechts enkele 'onderwerpen' die eveneens langskomen op het album met de pakkende titel Walhalla Wacht. Het merendeel van de nummers laat een lekker stevig potje metal horen ("Zwaarden Geheven"), regelmatig met een aangename folkgloed eroverheen. Bij een aantal nummers voert enkel het folkgehalte de boventoon, zoals "Hulde Aan De Kastelein". En zoals het bij folk hoort passeren ook
niet alledaagse instrumenten de revue. De verrassende mondharp, de traditionele viool en de onheilspellende hoorns komen dan ook geregeld en toepasselijk langs. Daarbij komt nog eens dat de liederen in het Nederlands -met een Gelders accent- gezongen worden. Een goede, originele en pakkende combinatie. Strijders, hef uw zwaard en trek ten strijde, Walhalla wacht!

Zeg er het uwe van...