Hit Me TV - Hit Me TV

Zoals je misschien al aan onze feeds hebt kunnen zien doen we hier tegenwoordig voorzichtig weer aan weeklijstjes en tegelijkertijd een poging om ze te archiveren. Bij die lijstjes kun je net als bij onze stukjes commentaar leveren. Als je het maar een beetje lief doet. Bij het noemen van Hit Me TV door Timbo twee weken terug merkte Lisa op dat ze heel erg benieuwd was naar hoe Hit Me TV is en wanneer er een stukje online zou komen. Nou, wij waren ook nieuwsgierig. Want over hun voorprogramma bij The Von Bondies in de Melkweg was fotograaf Dennis meer dan te spreken. Dat we de voorganger van Hit Me TV, Skip The Rush een stuk minder jolig vonden doet niet ter zake. Dat was qua sound een hele andere band. En Hit Me TV is bovendien duizend keer leuker. Nee, tweeduizenddrieeneenhalf keer leuker om precies te zijn. Ze springen met deze debuutplaat pats-boem in het Bermuda-vierkant dat tussen de eilandjes Muse, Placebo, Killers en Carpark North (persoonlijke plug, mea culpa) ligt. En daar gaan ze tekeer. Lekker te keer. Heerlijk te keer zelfs. Neem alleen al het ondertussen al tot de nationale radiostations doorgedrongen "Maybe The Dancefloor" met zijn heerlijk opzwepende basriff die bijval krijgt van een lekker eigenwijs gitaarriffje, en er ondertussen mooi voor zorgt dat je kont volautomatisch in beweging komt. En de rest van je lijf al snel volgt. Topnummer voor thuis, maar absoluut ook een floorfiller in de hutten in de stad. En zo staan er meer op dit meer dan toffe debuut. Veel meer. Nog tien namelijk. Zonder de andere drie bandleden tekort te willen doen wil is de sterke aandachtstrekker van Hit Me TV de stem van Jaap Warmerhoven. Absoluut een van de beste Nederlandse zangers die ik de laatste tijd hoorde. Goed, tot zover deze lovende praat en nu mag je raden wat de volgende week mijn weekplaatje zal zijn. Juist ja.

Toch leuk dat leden van bandjes die je 6 jaar geleden in kleine zaaltjes bekeek uiteindelijk redelijk succes vinden :)
De eerste keer dat ik de stem van Jaap hoorde (Wit is out op mijn discman in de trein) werd ik al overdondert en dat doet hij nog steeds.

Toch gek, ik vind juist dat ze als Skip The Rush dichter bij bands als Placebo en Muse lagen, terwijl ze toch een eigen (stevig) geluid hadden.

Nu als Hit Me TV wordt het me toch allemaal ff te New York indie meets de eighties.

Ik ben bang dat ik daarom toch afhaak.

(Zie dit niet als een 'oh nee ze worden commercieel'-verwijt, pakkende liedjes maakten ze altijd al, dat is niet veranderd, het jasje waarin de pakkende liedjes gegooid worden is gewoon helaas niet meer een jas die mij past).

Zeg er het uwe van...