Hydrus / Coen Oscar Polack

Ze staan al een tijdje gebroederlijk naast elkaar op mijn desktop. Twee keurig genummerde zipjes. 2095.zip en 2096.zip. Zelfs al op mijn oude pc. Met dat handige overzettooltje dat Microsoft meelevert met Vista pompte ik ze zo met de rest van mijn gegevens over. Zonder dat ik ze tot nu toe beluisterde, stonden Hydrus' Interleaves en Coen Oscar Polack's Psychic Investigations zij aan zij rechtsboven in mijn scherm. Het kwam er gewoon niet van om de zips uit te pakken en deze eens rustig te gaan beluisteren. Er was altijd weer die met enveloppen gevulde blauwe Curver-bak die leeg moest. Op de een of andere manier trek ik toch de harde waar voor op de digitaal aangeleverde promo's. Alhoewel, dit zijn niet eens promo's, deze twee cd's kunnen door Jan en alleman gedownload worden. Geheel gratis ook nog eens en in superieure kwaliteit. Maar zipjes vergeet ik dus gemakkelijker om te beluisteren dan echte cd's. Het is gênant, maar waar.

Gelukkig waren ze bij het sympathieke Narrominded zo vriendelijk om ook harde waar aan te leveren, zodat ik dus via de blauwe Curver-bak alsnog luisterde naar deze twee releases. Dat bleek, dat zul je altijd zien, voorwaar geen straf te zijn. Vooral de ambient van Polack's release intrigeert en dan met name het titelnummer. Hiervoor heeft hij geluiden van het verwarmingssysteem van het Haarlemse museum voor moderne en hedendaagse kunst opgenomen. Om dat te draaien in een kantoor als het mijne waarin je altijd zacht het geluid hoort van de luchtcirculatie was ronduit bizar. De twee leken eerst afstandelijk in gesprek met elkaar, maar gedurende de tien minuten die het nummer duurt en waarin ik het volume geleidelijk opschroefde, versmolten de twee als het ware met elkaar. En zodra de saxofoon in de laatste minuut invalt vluchtte het nummer door het rooster in het plafond weg. Een rare gewaarwording, maar je begrijpt vast wel dat dit soort muziek nou niet bepaald voor jan en alleman te harden is, laat staan dat ik in woorden uit kan drukken hoe wonderschoon Polack's muziek is. Wie wat minder abstract wil, kan bij Hydrus terecht. Alhoewel ook allerminst mainstream zal alleen al door de meer uptempo beats die het duo Herman Wilken en Almer Lücke aan hun ijle synthesizerklanken toevoegt het meer mensen aanspreken. Af en toe is het net Jan Hammer op downers en dat bedoel ik dus lief. Heel erg lief zelfs. Maar om toch nog een beetje smaakcorrect uit de hoek te komen zal ik ook nog even de voorspelbare naam van Autechre laten vallen. En nu stop ik met dit stukje en ga ik naar de Narrominded-site om te kijken of de langverwachte cd van Boutros Bubba al te downloaden valt. Shit, nog geen spoor van te bekennen....

Zeg er het uwe van...