Kingfisher Sky
Kingfisher Sky is geen metal
Muziek maken zonder je vooraf aan wat voor stijl dan ook te conformeren, alle teugels laten vieren: het moet een onoverzichtelijke warboel opleveren. Toch is het Kingfisher Sky gelukt uit die brij een eigen, nieuw geluid te creëren. De band bracht in september 2007 het debuutalbum Hallway of Dreams uit.
Wie verwacht dat Kingfisher Sky doorborduurt op het Within Temptation-verleden van drummer Ivar de Graaf, komt bedrogen uit. Ivar en zangeres Judith Rijnveld vinden Kingfisher Sky duidelijk iets anders. 'Ik stap niet uit de best lopende gothicband van Nederland, om vervolgens een nieuwe gothicband op te richten', aldus Ivar.
Het grote zwarte gat
Het lijkt een standaard openingsvraag, maar toch stel ik hem. Tenslotte wil iedereen toch als eerste weten wat iemand bezielt om uit een goed lopende band als Within Temptation te stappen.
'Die vraag hoor ik inderdaad vaker', lacht Ivar. 'Maar dat geeft niet, het is ook logisch. Het is niet niks, dat je in een band speelt en op het punt van internationaal doorbreken zegt "dit is een mooi moment om te stoppen".'
Juist die internationale doorbraak was voor Ivar reden zichzelf nog eens goed achter de oren te krabben. 'Op zo'n breekpunt verdient die band je volle aandacht, daar hebben de andere bandleden ook recht op. Maar ik wilde ook mijn eigen ding een kans geven. Ik moest dus kiezen, of honderd procent gaan voor Within Temptation, of honderd procent gaan voor mijn eigen muziek.'
Onder het motto 'nu of nooit' besluit Ivar de band te verlaten. 'En toen was er dus het grote zwarte gat', schatert Ivar. 'Nee, dat viel wel mee. Maar het is wel even wennen. Within Temptation was als een warm bad, en nu moest ik ineens weer opnieuw beginnen.'
Alle ballast overboord
Samen met zijn vrouw Judith Rijnveld startte Ivar een nieuwe band, Jambone. 'We wilden als een soort tegenbeweging "pure rock" gaan maken. Maar daardoor legden we onszelf gelijk al allerlei beperkingen op en na verloop van tijd vonden we onszelf best saai worden.'
Ivar en Judith trokken dus vrij snel weer de stekker uit Jambone en besluiten voorlopig even geen band meer te starten. Ze richtten zich alleen nog maar op het schrijven van liedjes en het maken van muziek, thuis in de huiskamer. 'Ik maakte gewoon alleen nog dingen die ik zelf leuk vond', zegt Ivar. 'En toen ontdekte ik toch ook weer wat keyboards en strijkersarrangementen, die we bij Jambone bewust achterwege hadden gelaten.'
Al gauw blijkt dat Ivar nogal breed georiënteerd is en dat zorgt ervoor dat de meest uiteenlopende stukken muziek uit zijn vingers komen. Door vooraf geen stijl of richtlijn in acht te nemen, is eigenlijk alles mogelijk. En vind in die brij dan maar weer een eigen, eenduidig geluid.
Als een geoliede machine
Om de ideeën van Ivar enigszins te sorteren, maakt Judith een schifting. 'Ik kijk gewoon wat er in de prullenbak kan', lacht Judith, 'want op bepaalde punten dwaalt hij dan een beetje af.' Maar natuurlijk blijven er genoeg interessante stukken over.
'Ik kijk vooral ook of ik er qua zang iets mee kan en of ik er een soort zanglijn bij voel. Want instrumentale muziek kan natuurlijk heel mooi zijn, maar dat is het voor mij toch niet helemaal.'
Tot ruzies leidt het redactiewerk van vrouwlief overigens nooit. 'Soms loop ik wel een beetje nukkig weg als een bepaald stukje er dan niet in mag', stelt Ivar. 'Maar achteraf heeft ze toch altijd wel gelijk.' Hij lacht. 'Eigenlijk weet ik dat van tevoren ook wel, maar probeer ik gewoon of ik het er doorheen krijg. En daarom werken we zo goed samen, omdat zij heel goed is in het sorteren van al die ideeën.'
Een nieuw geluid
Uiteindelijk vormt er zich vanzelf een nieuw geluid. 'Dat gebeurt alleen al doordat ik stukken uitzoek waar ik een zanglijn bij kan bedenken', zegt Judith. 'En dan is het nog steeds heel breed, want ik word ook door uiteenlopende dingen geïnspireerd.'
Conclusie: er ontstaat een eigen geluid, wat alsnog ondefinieerbaar is. 'We hadden ook niet het idee dat het in een hokje te stoppen was', stelt Judith. 'Daarom hebben we met de platenmaatschappij maar de term progressive myth rock bedacht. We werden een keer een kruising tussen Tori Amos en Porcupine Tree genoemd. Daar was ik wel trots op, ze begrepen ons!'
Geen metal
Door Ivar's achtergrond bij Within Temptation hangt de term gothic natuurlijk in de lucht. 'Ik was bang dat we heel snel in het gothic hoekje gestopt zouden worden. Dat gebeurt soms ook wel, dan gaat het over "de gothic metalband Kingfisher Sky". Maar dan kunnen ze ons net zo goed een polkaband noemen!'
'We zijn vooral geen metalband', voegt Judith toe. 'In metalmagazines werden we wel bekritiseerd, omdat we niet echt metal zouden zijn. Maar dat willen we ook niet zijn!'
Fans van Within Temptation komen volgens Ivar nog wel naar de concerten toe. 'De echte hardcore gothic fans zullen dit niets vinden', zegt hij. 'Maar voor de wat breder georiënteerde Within Temptation-liefhebbers zitten er wel elementen in die ze leuk kunnen vinden.'
Kingfisher Sky is tot dusver in ieder geval goed ontvangen. 'We zijn nu ook flink aan het spelen', zegt Ivar, 'zodat we in de Benelux voet aan de grond krijgen. Daarnaast komt Hallway of Dreams in maart ook in Amerika uit, en er zijn plannen voor Japan. Het wordt tijd dat de band een eigen basis gaat opbouwen, met een eigen geluid. Maar het label van ex-Within Temptation drummer zal ik voorlopig nog wel met me meedragen!'



