Nine Inch Nails - Ghosts I-IV

"NIN voor liften", zo omschreef iemand het nieuwste werk van Trent Reznor, Atticus Ross en Alessandro Cortini al. Totaal onverwacht bracht Reznor 36 namelijk instrumentale en naamloze tracks uit onder de Nine Inch Nails-vlag als 'Halo 26' (alle NIN-releases hebben immers een nummer). Volgens Reznors bericht op de speciale downloadsite ghosts.nin.com zullen er later nog meer delen in de nieuwe Ghosts-serie volgen. De reden dat deze release maandag alle grote techsites gehaald heeft is dat het album gelicenseerd is onder de zogenaamde Creative Commons Attribution-NonCommercial ShareAlike-licentie (eat that, Radiohead!). Dat betekent dat je de Ghosts-nummers naar hartelust kunt remixen en ongetwijfeld binnenkort gaat aantreffen als de soundtrack onder allerlei gratis shoot-em-up games. Reznor maakte tenslotte ook al eerder de soundtrack van Quake I, en daar past zijn stijl prima bij. Maar dit spul is niet even goed: Ghosts klinkt repetitiever, lichter en opener. Het onheilspellende is er nog altijd volop - kom op, het is Reznor - maar het moet me van het hart dat Ghosts me niet raakt zoals NIN's bekendste albums. Zonder centrale gitaarriffs of zanglijnen blijft NIN NIN, maar verwordt Ghosts toch tot een soort ambient dat het domweg niet haalt bij het eerdere werk. Bij de piano in "I Ghosts 1" (tja, zulke tracktitels krijg je dan dus) hoop je nog even op een soort Still-album, maar dat soort tekstloze 'ballads' zijn dungezaaid op Ghosts (ik tel track 9, 13, 28 en 36). Veel werk gaat in de richting van pakweg de instrumentale partij van "The Greater Good" op Year Zero: zeker niet vervelend, maar ook niet geweldig boeiend. Onder de hardere tracks vind ik tracks 4, 8, 12, 16, 24, 27, 29 en 31 de meeste indruk maken, maar dat hangt net van je stemming af. Erg knap is absoluut dat alle tracks samen een eenheid vormen. Welbeschouwd ben ik toch wel blij met Ghosts; de volgende delen ga ik ook zeker checken. En tja, voor 5 dollar 114 minuten (naar believen bruikbare) muziek, 11 prachtige wallpapers én 40 pagina's artwork: daar kunnen niet veel reguliere downloads tegenop!

Eerlijk gezegd vind ik het juist een verademing dat-ie dat donkere achter zich aan het laten is. Zelf vond ik het nogal potsierlijk dat-ie als veertiger nog over hel en verdoemenis stond te schreeuwen.

In de boxset van 300 dollar blijken trouwens twee extra nummers verstopt te zitten tussen de multitrackfiles, Ghosts 37 en 38. Op enkele NIN-fora hebben fans er weer MP3's en FLAC's van weten te fabriceren (hoewel het op zich natuurlijk de kunst is hoe je dat goed doet :)). Het resultaat valt in de categorie experimenteel en geinig, maar niet echt belangrijk.

Herstel: toch wel erg cool, vooral 38.

Ik zie net ook dat NIN eergisteren nog een tweede downloadbare nieuwe 'single' naast Discipline heeft uitgebracht, genaamd Echoplex. Zie link; hij is te downloaden via een Facebook-applicatie.

Op http://tour.nin.com staat verder een Amerikaanse tour aangekondigd (o.a. met Crystal Castles, Does It Offend You Yeah? en Deerhunter als voorprogramma).

Nog meer NIN-nieuws: het gloednieuwe album The Slip is nu ook gratis te downloaden. En het staat onder Creative Commons.

Ik heb net discussie met iemand hierover. Die roept dat 2, 9, 11, 20, 22, 24, 38 en nog een paar nummers het beste zijn. Thuis even checken. :-)

Zeg er het uwe van...